webzobbie's attack

Της πέτρας της υπομονή βάλε στο νου θεμέλιο κι ό,τι θα πεις με το θυμό, πες το, καλλιά, με γέλιο!

1.12.07

Το διάφανο ανθρωπάκι


Πήγαινε καιρός που δεν ήταν στις καλές της. Τις περισσότερες μέρες της βδομάδας τα μάτια της ήταν θλιμμένα. Δεν μπορούσε να εξηγήσει το λόγο... Βαθιά όμως μέσα της τον ήξερε καλά.

Εκείνο το απόγευμα είχε αποφασίσει να μην κάνει τίποτα. Να μείνει σπίτι της και να μην ασχοληθεί με τίποτα. Ούτε βόλτα θα πήγαινε, ούτε στη φίλη της για καφέ, ούτε γυμναστήριο, ούτε σινεμά. Είχε αποφασίσει να μείνει μόνη και ν' ακούσει τη σιωπή της.

Άναψε μερικά κεράκια -λάτρευε τα κεριά!- έβαλε ένα ποτό, πήρε ένα βιβλίο και έκατσε στον καναπέ. Ούτε που άνοιξε το βιβλίο που είχε διαλέξει. Το ποτό έμεινε κι αυτό μόνο του δίπλα της στο τραπεζάκι κι εκείνη βρέθηκε κουλουριασμένη στον καναπέ, αγκαλιά μ' ένα τεράστιο αρκούδο.

Τότε ήταν που εμφανίστηκε αυτό το περίεργο, διάφανο ανθρωπάκι.

-Καλησπέρα! της είπε.
-Ποιος μίλησε; ρώτησε ξαφνιασμένη.
-Εγώ! Εδώ... πού κοιτάς; επανέλαβε η φωνούλα.
-Πού είσαι, επιτέλους; ρώτησε πάλι κάπως τρομαγμένη.
-Εδώ, πάνω στον αρκούδο σου! Με είδες τώρα;
-Α! Τι είσαι εσύ; θαύμασε απορημένη.
-Ε, καλά... Τώρα θα μου πεις ότι δεν ξέρεις τι είμαι!
-...
-Τι κάνεις τόση ώρα;
-Κλαίω... ψιθύρισε ντροπαλά.
-Μήπως τώρα, λοιπόν, ξέρεις τι είμαι; Με αναγνωρίζεις;
-...
-Δάκρυ είμαι, ανόητη, δάκρυ!
-Μα, τα δάκρυα δε μιλάνε... είπε δειλά.

Το δακράκι γέλασε και της απάντησε:

-Δε μιλάνε; Τι ανόητη που είσαι! Φυσικά και μιλάνε! Όχι μόνο μιλάνε, αλλά φωνάζουν, παρακαλούν, ζητάνε, χαίρονται, γελάνε, λυπούνται, τρομάζουν, πονούν... Και μάλιστα όλα αυτά τα συναισθήματα τα εκφράζουν πιο ξεκάθαρα από τις λέξεις και τόσο δυνατά, ακόμα κι όταν δεν υπάρχει κανείς να τα ακούσει. Άκου εκεί "δε μιλάνε..."!
-Και από μένα τι θες; Μάθημα ήρθες να μου κάνεις; ανέβασε τον τόνο της φωνής της.
-Όχι. Απλά τόσες μέρες με καταπιέζεις και δε μ' αφήνεις να βγω και να 'ρθω να σου μιλήσω.
-Και σαν τι θες να μου πεις; Δεν έχω όρεξη να ακούσω τίποτα. Είχα αποφασίσει να μείνω μόνη μου απόψε...
-Για πρόσεχε πώς μου μιλάς, σε παρακαλώ! Δε φτάνει που βγήκα από μέσα σου για να σε κάνω να νιώσεις καλύτερα, θα με μαλώσεις κι από πάνω; Και στο κάτω κάτω, ξεχνάς από πού προέρχομαι; Αυτά τα "είχα αποφασίσει να μείνω μόνη μου απόψε" να τα πεις αλλού, όχι σε μένα! είπε το δακράκι θυμωμένο και εκείνη κουλουριάστηκε πιο πολύ στον καναπέ της.

Καταλάβαινε πως το διάφανο ανθρωπάκι είχε δίκιο και ότι, μάλλον, δεν θα 'πρεπε να διώχνει τον... ουρανοκατέβατο φύλακά της. Έτσι, σταμάτησε να μιλάει και το άφησε να πει το λόγο της επίσκεψής του.

Το άκουγε με προσοχή ενώ κι άλλα διάφανα ανθρωπάκια, αθόρυβα και βουβά, εμφανίστηκαν και χόρευαν μπροστά στα μάτια της. Ό,τι άκουσε το δακράκι να λέει, τα ήξερα πολύ καλά, όμως αρνιόταν να τα παραδεχτεί. Τελειώνοντας όσα είχε να πει το διάφανο ανθρωπάκι κύλησε και τρύπωσε μέσα στην καφετιά γούνα του αρκούδου. Ούτε το ξανάδε ποτέ. Μερικά ακόμα διάφανα ανθρωπάκια κρύφτηκαν μέσα στη γούνα του αρκούδου, άλλα στην πιτζάμα της, άλλα στα μαξιλάρια που στήριζαν το κεφάλι της... Και τότε ένιωσε μια γλυκιά νύστα να την τυλίγει και να βαραίνει τα βλέφαρά της.

Όταν ξύπνησε δεν υπήρχαν πουθενά διάφανα ανθρωπάκια. Δεν ήταν καθόλου σίγουρη αν όλα αυτά συνέβησαν στην πραγματικότητα ή αν ήταν μόνο ένα όνειρο. Όμως για ένα πράγμα ήταν βέβαιη: ότι τα δάκρυα, όλα τα συναισθήματα τα εκφράζουν πιο ξεκάθαρα από τις λέξεις και τόσο δυνατά, ακόμα κι όταν δεν υπάρχει κανείς να τα ακούσει...

73 Comments:

Blogger Alkyoni said...

http://www.esnips.com/doc/fd24aab9-4aab-46c3-b441-9a1da6b4da17/06_xeimwnanthos
πήγαινε εκεί και κατέβασέ το αν δεν το χεις
Στο "ανέβασα" για δωράκι,αφου κατά πως λες δεν χορταίνεις να τ ακους
Φιλιά
:)

1/12/07 10:43  
Blogger marilia said...

Γλυκούλα μου, alkyoni!!! Σ' ευχαριστώ πολύ πολύ! :) Δεν το έχω το τραγούδι, ερχόμουν και το άκουγα από το μπλογκ σου. :) Μόνο που... ούτε τώρα ξέρω πώς να το κατεβάσω... :$:$

Καλημεροφιλάκι!

1/12/07 10:51  
Blogger ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ψυχή μου!!!

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

1/12/07 12:02  
Blogger Androgeos said...

Ναι, αλλά τι της είπε, δε σου είπε να της πεις να μας πεις;

1/12/07 15:29  
Blogger Aντώνης said...

Φύλακας άγγελος μοιάζει να ναι το δάκρυ... Διάφανα ανθρωπάκια είναι κι αυτά. Καλό υπόλοιπο Σαββάτου και καλή Κυριακή!

1/12/07 18:03  
Blogger scorpios said...

ΕΙΣΑΙ ΥΠΕΡΟΧΗ,ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.ΦΙΛΙΑ.

1/12/07 18:18  
Blogger marilia said...

Καλό μήνα, Γλαρένια μου! Φιλί και αγκαλιά και από μένα! :)

Ανδρόγεω, μη γίνουμε και... ρεζίλι εντελώς! ;) Αυτά είναι ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα! Και στο κάτω κάτω, είμαι και... Ρονταρικιά, τι να κάνουμε;

Φιλί βρε!

Αντώνη, τρέχα, σοκολατοφιλάκι!!!!!

Καλό μήνα, σκορπιέ και ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. :)

1/12/07 18:37  
Blogger ο δυσλεξικός δάσκαλος said...

marilia,γράφεις πολύ ωραία!

1/12/07 19:36  
Blogger marilia said...

Σας ευχαριστώ, κύριε συνάδερφε! :)

1/12/07 20:00  
Blogger Ασκαρδαμυκτί said...

Καταπληκτικό "παραμύθι"!
Έρχομαι σε λίγο από κεί να τα πούμε...

1/12/07 21:15  
Blogger Μαριλενα said...

Kαλό μήνα :))

καλησπέρα και να 'σαι πάντα καλά, ακόμα κι αν είσαι λυπημένη..

1/12/07 21:39  
Blogger marilia said...

Εσύ, καλό μου, από πού θες να 'ρθω να σε πάρω, από το λιμάνι ή απ' το αεροδρόμιο; :):)

Μαριλένα, καλό μήνα και σε σένα! Ευχαριστώ για την επίσκεψη... :)

1/12/07 22:21  
Blogger νατασσάκι said...

Τα δάκρυα λυτρώνουν, παρηγορούν, ξαλαφρώνουν..και κάνουν παρέα...

(πολύ γλυκό και όμορφο το "παραμύθι", στο είπα; )

Καλό μήνα γλυκιά δασκάλα!
(και σε 5' check your mail!)

Φιλάκια πολλά
(και "κρητικά" ;)

1/12/07 22:21  
Blogger marilia said...

Νατασσάκι μου, σ' ευχαριστώ πολύ πολύ! Κάτι κατεβαίνει, αλλά φαίνεται πολύ μεγάλο αρχείο. ;)

Και πάλι σ' ευχαριστώ πολύ! Φιλάκια πολλά! :)

1/12/07 23:07  
Anonymous Sotirs K said...

Τα χρειαζόμαστε είναι αλήθεια κάπου κάπου αυτά τα διάφανα, αλλά πιο πολύ για να βγαίνουν παρά για να υπάρχουν!

Και μη νομίζεις, όσο κι αν σου είπε άλλα τα δικό σου διάφανο ανθρωπάκι, κι αυτό τη μοναξιά ψάχνει για να βρει ευκαιρία να δραπετεύσει...

Καλό σου μήνα καλή μου φίλη.
Με όσο γίνεται λιγότερες αφορμές, για εμφάνιση των διάφανων ανθρωπακίων !!
Φιλιά

1/12/07 23:51  
Blogger marilia said...

Καληνυχτοφιλάκι, αλμυρό, Σωτήρη! Χαίρομαι πολύ με την παρουσία σου εδώ... :)

2/12/07 00:03  
Blogger Alkyoni said...

θα κάνεις copy την url που σου δωσα και paste (με δεξί κλικ στο ποντίκι) στον explorer σου και θα σε βγάλει εκεί που ναι το τραγούδι.
Θα περιμένεις λίγο να φορτώσει η σελίδα και θα δεις το download
Ε θα πατήσεις download και οκ
Δεν είναι δύσκολο βρε
:)

2/12/07 11:11  
Blogger marilia said...

Αλκυόνη μου, ξέρω τη διαδικασία, την οποία και ακολούθησα -και μάλιστα σε δύο διαφορετικούς φυλλομετρητές- αλλά δε βλέπω πουθενά το download. Μήπως θα 'πρεπε να γίνω μέλος για να 'χω τέτοια δικαιώματα; Πάντως το τραγούδι το κατέβασα χθες από σύνδεσμο που μου έστειλει το Νατασσάκι! :) Σας ευχαριστώ πολύ πολύ, και τις δύο! :)

Φιλάκια πολλά! :)

2/12/07 11:57  
Anonymous Odysseas said...

Καλό μήνα ,πεμπτάκι!
Τα διάφανα ανθρωπάκια είναι φιλαράκια μας!
Τυχερά τα παιδιά που έχουν μια τέτοια δασκάλα.

2/12/07 17:46  
Blogger marilia said...

Καλό μήνα, Οδυσσέα! :)
Τι να σου πω! Τύχη... βουνό, τα ταλαίπωρα! :(

Φιλάκι

2/12/07 19:41  
Blogger RedHat said...

Υπάρχει κανένας τρόπος να τα κάνεις τα διάφανα ανθρωπάκια να βγούν,να τα αναγκάσεις να βγούν,να τα παρακαλέσεις να βγούν.Εδω και τρία χρόνια εχουν γίνει πάρα πολλά διαφανα ανθρωπάκια μέσα μου αλλά ισως τους αρέσει να στριμώχνονται μέχρι τον λαιμό μου...και να μένουν εκεί.
Τα δάκρυα λυτρώνουν,παρηγορούν,ξαλαφρώνουν.Πολυ σωστο αρκεί να βγαίνουν.

2/12/07 20:37  
Blogger marilia said...

κοκκινοκαπελίτσα, καλωσόρισες στο μπλογκόσπιτό μου! :) Έχει μείνει τούρτα, κεράσου! ;)

Όσο για τα διάφανα ανθρωπάκια που... συνωστίζονται, δεν ξέρω τι να πω. Τα δικά μου είναι ταξιδιάρικα και δε βάζουν... ουρίτσα κάτω! Όλο βόλτες είναι και διάθεση για σκασιαρχείο... Τόσο που κουράστηκα να τα κυνηγώ και τ' αφήνω να τρέχουν όποτε και όπου θέλουν. ;)

2/12/07 20:47  
Blogger George said...

Είναι τόσο όμορφο μα και τόσο θλιμμένο μαζί!!
Υπέροχο Μαριλίτσα μου!
Μια αγκαλιά σαν του αρκούδου σου και ένα φιλάκι στα διάφανα ανθρωπάκια σου.

2/12/07 21:42  
Blogger marilia said...

Να 'σαι καλά, Γιώργο. Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. :)

Καληνυχτοφιλί

3/12/07 00:16  
Blogger patsiouri said...

Ναι, δέν είνα τραγικό να μή μπορείς να κλάψεις???

3/12/07 12:07  
Blogger Manos S. said...

Θα "ζηλέψει" ο παραμυθάς ΜΑΣ σε λίγο.. ;)

3/12/07 16:04  
Blogger marilia said...

Πατσιουράκι , είναι! Γι' αυτό στα δικά μου... ανθρωπάκια δεν είμαι πολύ καταπιεστική. Αργά ή γρήγορα τ' αφήνω να βγουν και να τρέξουν, αφού το 'χουν τόσο ανάγκη! ;)

Μάνο, κανείς δεν κινδυνεύει από μένα. Πόσο μάλλον ο Παραμυθάς ΜΑΣ από το... πληκτρολόγιό μου! ;)

Φιλιά

3/12/07 16:11  
Blogger Trelofantasmeni said...

Πόση αλήθεια κρύβεται σ΄αυτο !

Ωραία η ιστορία σου καλή μου ...την διάβασα και την απολαυσα.

4/12/07 13:00  
Blogger marilia said...

Μαγουλοκοκκινισμένο ευχαριστώ, Τρελοφαντασμένη μου! :)

4/12/07 21:05  
Blogger Meropi said...

Καλημέρα Μαρίλια μου,
Πολύ ωραίο το κείμενο σου. Μια τονωτική ένεση για το πρωινό μου ξύπνημα. Σκέφτηκα στην αρχή να σου γράψω να μη κλαις, αλλά μετάνιωσα. Το κλάμα είναι εκτόνωση. Και μετά τα αισθήματα απαλύνουν, γλυκαίνουν...

5/12/07 06:39  
Blogger marilia said...

Να είσαι καλά, Μερόπη. :)

5/12/07 16:32  
Anonymous sfendona said...

Μήπως, τώρα που έγραψες ό,τι έγραψες και διάβασες ό,τι διάβασες, νιώθεις καλύτερα ?
Υπόθεση κάνω...

6/12/07 01:09  
Blogger marilia said...

μπα...

6/12/07 18:46  
Blogger RedHat said...

Marilia,ασχετο αυτο που θα σε ρωτήσω.Γιατί δεν μπορώ να σε περάσω στους 'φίλους'? Οποτε δοκιμάζω δεν δέχεται το blog σου.
Καλο βράδυ.

6/12/07 20:32  
Blogger marilia said...

χεχεχε... δεν έχω ιδέα! Δοκίμασε να με καταχωρήσεις στους "εχθρούς" ή στους "αντιπαθητικούς", ίσως δεχτεί! χιχιχιχιχιχιχιχι! Για ρώτα και τον Ασκαρδαμυκτί, κάτι θα ξέρει ;)

(αστειεύομαι! δεν έχω ιδέα τι μπορεί να φταίει)

6/12/07 20:41  
Blogger candy's τετραδιάκι said...

Καλημερα..πρωτοτυπο το κειμενο σου :)

7/12/07 08:59  
Blogger marilia said...

Χμ... ευχάριστα, δυσάρεστα ή... εντελώς αδιάφορα πρωτότυπο, candy;

7/12/07 14:36  
Anonymous Ανώνυμος said...

Γειάσας Μαριλία....τί ωραίο κειμενάκι...τί γλυκό...κάποιες ή και πολλές φορές έχω νιώσει και γώ έτσι όπως το κοριτσάκι της ιστορίας σας....ναι τα δάκρυα..είναι τόσο υπέροχα..τόσο εκφραστικά...είναι κάτι που βγαίνει από μέσα μας...λένε τόσα μα τόσα πολλά....ίσως γιατί βγαίνουν από τη ψυχή μας...και ίσως είναι το πιο αγνό και καθάριο πράγμα που μπορεί να βγεί από μέσα μας...το διαμάντι της ψυχής μας... το μαργαριτάρι της....Με αγάπη,Ηλιαχτίδα.

8/12/07 16:24  
Blogger candy's τετραδιάκι said...

Ευχαριστα φυσικα Μαριλακι μας :)
Kαλο σ/κ σου ευχομαι!

(δεν σχολιαζω ποτε κειμενα "αδιαφορα")

8/12/07 17:01  
Blogger marilia said...

Ηλιαχτίδα, καλωσορίσατε στο μπλογκοφτωχικό μου. Κερνάμε καφεδάκι ζεστό και κουλουράκια κανέλας... Αλλά και γλυκό χαμόγελο που εξαφανίζει και τα γυάλινα ανθρωπάκια. Κάποιες φορές, μεταξύ μας, είναι τόσο "φλύαρα" που πασχίζω να τα ξεφορτωθώ για να μη με... εκθέσουν! ;)

candy, παλιότερα μ' έχω συλλάβει να σχολιάζω και δυσάρεστα και αδιάφορα πρωτότυπα κείμενα, αλλά, φυσικά, δε λειτουργεί όλος ο κόσμος σαν τα σνουπομουτράκια μου! Πάντως, επειδή τα σεβόμουν τα σνουπομουτράκια μου, το 'κοψα το... σπορ! Και όχι μόνο δεν ξανασχολίασα, αλλά δεν... ξανακλίκαρα ούτε για πλάκα! ;)
Καλό Σαββατοκύριακο και σε σένα! :)

8/12/07 17:34  
Blogger Μαρία Νικολάου said...

Να που συναντώ και γω εδω ενα πανεμορφο παραμύθι με νόημα..
Πολυ ομορφο μπράβο σου

8/12/07 21:09  
Blogger marilia said...

Ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη και τα καλά σας λόγια! :)

9/12/07 00:33  
Blogger Κατερίνα said...

Εσύ έχεις προχωρήσει ένα βήμα μετά...μιλά και με τα δάκρυα :)
(Συγκινήθηκα αλλά δεν θέλω να το δείξω).
Καλή εβδομάδα.

9/12/07 14:29  
Blogger marilia said...

Γεια σου high teck Κατερίνα! :) Καλωσόρισες! :) Εγώ μιλάω με τα πάντα (και με τα κοάλα...). Αλλιώς... τι σόι Ρονταρικιά θα ήμουν; ;)

9/12/07 14:37  
Blogger Κατερίνα said...

Με τα κοάλα ε; Pas mal...εγώ παίζω και τάβλι μόνη μου...σε πέρασα!

9/12/07 16:22  
Blogger Ηλιας....Just me! said...

Μαριλού μου το ξέρεις ότι άμα μαζέψουμε τα παραμυθάκια που έχεις γράψει εδώ μέσα φτιάχνουμε βιβλίο; Έ κυρα-Δασκάλα; Που όλο και κάτι καινούριο θα βρεις να μας πεις να μας εκπλήξεις; Αλλα για έναν περίεργο λόγο, τα post μας μοιάζουν πολύ σήμερα! Φιλάκια!!!!!!

11/12/07 14:39  
Blogger sevarose said...

..πανεμορφο οπως καιτα αλλα ..φιλακια μαριλου..

11/12/07 17:14  
Blogger marilia said...

Μικρέ μας, να σε προσέχεις και να ομορφοπερνάς! Ακούς; :)

Σέβα, φιλάκια πολλά! Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! :)

12/12/07 00:10  
Blogger candy's τετραδιάκι said...

candy, παλιότερα μ' έχω συλλάβει να σχολιάζω και δυσάρεστα και αδιάφορα πρωτότυπα κείμενα, αλλά, φυσικά, δε λειτουργεί όλος ο κόσμος σαν τα σνουπομουτράκια μου! Πάντως, επειδή τα σεβόμουν τα σνουπομουτράκια μου, το 'κοψα το... σπορ! Και όχι μόνο δεν ξανασχολίασα, αλλά δεν... ξανακλίκαρα ούτε για πλάκα! ;)
Καλό Σαββατοκύριακο και σε σένα! :)

Πολυ ομορφο αυτο που εγραψες Μαριλακι και πανω απ ολα πανεξυπνο;)

Καλο σ/κ (ξανα) πως περνουν οι μερες ε? :)

14/12/07 10:13  
Blogger Τάσος Ν. Καραμήτσος said...

Μη ξεχάσεις να το διαβάσεις στους -τυχερούς- μαθητές σου
Την καλησπέρα μου

14/12/07 19:14  
Blogger marilia said...

Δεν είναι παραμύθια για παιδιά αυτά, γλυκό μου πορτοκαλάκι! :) Μαγουλοκοκκινίζω! :$

Φιλάκι κι αγκαλίτσα! :)

14/12/07 19:51  
Blogger spirosvii said...

Χαιρετήσματα από Αυλώνα! Ευχαριστώ για τις ευχές σου στην γιορτή μου!

15/12/07 18:20  
Blogger marilia said...

Να 'σαι καλά, Σπύρο και πάντα ευχάριστα νέα να μαθαίνουμε από σένα! :)

Καλός πολίτης!

16/12/07 11:08  
Blogger Anna said...

Ψάχνοντας κάτι για Ροντάρι στο google έπεσα πάνω σε blog σου.Το διάβασα σχεδόν όλο, όταν κατάλαβα ποια είναι η δημιουργός αυτού του αξιόλογου blog.

Είσαι καλά βρε κορίτσι; Η Αννα είμαι απο Ιεράπετρα, αν με θυμάσαι..
Να είσαι πάντα καλά Μαριλία!
Θα σε επισκέπτομαι συχνά!!!

16/12/07 14:17  
Blogger marilia said...

Πού 'σαι, ωρή κοπέλα;;;!!! Που θα 'λεγε και ο κυρ Ηλίας... :):):) Πού χάθηκες;;;;; Προημερών -στη γιορτή σου- σε σκεφτόμουν, αλλά δεν ήξερα πώς να επικοινωνήσω μαζί σου! Να, λοιπόν, που... ξαναβρισκόμαστε! :)

Φιλιά πολλά και να ομορφοπερνάς! :)

Υ.Γ. Καλέ, εγώ anna23 σε άφησα... Πώς μεγάλωσες έτσι;!!! χιχιχιχιχι! Φιλάκια!

16/12/07 14:33  
Blogger sealike2 said...

Πολύ καλή σύληψη και εξαιρετική αφήγηση!!Έτσι, όπως αρέσει σε εμάς τα παιδιά. Καλή συνέχεια, χάρηκα πολύ!!

16/12/07 17:09  
Blogger sealike2 said...

Πολύ καλή σύληψη και εξαιρετική αφήγηση. Έτσι, όπως μας αρέσει να μας διηγούνται. Χάρηκα που σας γνώρισα. Καλή συνέχεια!!

16/12/07 17:12  
Blogger marilia said...

Καλώς το sealike2! Κι εγώ χάρηκα για την παρουσία. :) Κερνάμε ρακή! :)

16/12/07 17:43  
Blogger Anna said...

Και εγώ το ίδιο Μαριλία μου και της Αγιας Μαρινας και στις 26 του περασμένου μήνα αλλά εχω χάσει κινητά λογω αλλάγης συσκευής.
Θα σε ενημερωσω με μαιλ..
Τωρα που εισαι Κρητη ελπιζω επιτελους να βρεθούμε και απο κοντα να δεις και πως μεγάλωσα!!!
Χαιρομαι που σε ξαναβρήκα..
Και κάτι που εχω ξαναπει "τυχερά τα παιδιά που έχουν τέτοια δασκάλα"
Φιλιά Γεραπετρίτικα!!!

16/12/07 17:44  
Blogger city of pyrgos said...

ωραιο κειμενακι.
ολοι εχουμε περασει παρομοιες καταστασεις....ακομη και οι αντρες, ασχετως αν μερικες φορες δεν το παραδεχομαστε.
ανακαλυψα -- μεσω της συντοπιτισσας μου Κατερινας -- ενα ομορφο blog.
να σαι καλα marilia.

17/12/07 12:04  
Blogger marilia said...

city of pyrgos ευχαριστώ για την επίσκεψη!

Καφεδάκι; :)

17/12/07 14:57  
Blogger Manos S. said...

καλημέρα...καιρό΄δεν έχουμε να τα πούμε από δω;;; :)

19/12/07 10:36  
Blogger Manos S. said...

καλημέρα...καιρό΄δεν έχουμε να τα πούμε από δω;;; :)

19/12/07 10:36  
Blogger Trelofantasmeni said...

Δασκαλίτσα μου καλές γιορτές και ένα δημιουργικό και χαρούμενο 2008.

19/12/07 12:29  
Blogger marilia said...

Να κάνεις, λοιπόν, την αυτοκριτική σου, Μάνο μας! :):):):):) Να περνάς συχνότερα μα ρακή υπάρχει πάντα!!! (έλα, ας κάνω λίγο την ξανθιά, μ' αρέσει... χιχιχιχιχιχιχι)

Τρελοφαντασμένη μου, γλυκιά! Καλές γιορτές και σε σένα! Κάθε ευτυχία για το νέο χρόνο! :)

19/12/07 14:58  
Blogger George said...

Απόψε θέλω μουρνόρακη με οφτές και μια καλή παρέα. Τι λές;

19/12/07 18:27  
Blogger kyriaz said...

λέω να αυξήσω κατά ένα τον αριθμό των σχολίων σ' αυτό το τόπο επιτυχημένο ποστ.... :)

Καλό ξημέρωμα Μαριλία....

20/12/07 00:21  
Blogger marilia said...

Και πότε έρχεσαι, είπες, Γιώργο μου; χιχιχιχι! :)

kyriaz μου, ευχαριστώ πολύ πολύ για την παρουσία σου εδώ! Μου 'λειψες!!! Να περνάς πιο συχνά. Ξεχνάς ότι έχεις υποσχεθεί να με κρατάς στην μπλογκογειτονιά; :)

Καληνυχτοφιλάκια! :)

20/12/07 01:05  
Blogger diavatis said...

καλημερούδια και από εδώ...

20/12/07 08:21  
Blogger νατασσάκι said...

Καλημέρα, μικρή δασκάλα!
(70 σχόλια!)

Καιρός να γράψεις άλλο, για έλα απ' το "σπίτι" μου να σου πω! ;)

Φιλάκια :)

20/12/07 12:59  
Blogger marilia said...

Φιλάκι, diavatis! :)

Νατασσάκι, να σου το χρωστάω το παιχνίδι; Να μωρέ... χμ... ξέρεις... εεε... μετά τις γιορτές ίσως, ε; :$:$:$ Τώρα αν γράψω οτιδήποτε θα... εκτεθώ περισσότερο και δε θέλω! χιχιχιχιχι!

Φιλάκι γλυκό γλυκό! :)

20/12/07 16:43  
Blogger patsiouri said...

Καλά Χριστούγεννα κοριτσάκι!!!!!!

20/12/07 23:02  
Blogger marilia said...

Καλά Χριστούγεννα, πατσιουράκι μου! :)

21/12/07 00:46  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home