webzobbie's attack

Της πέτρας της υπομονή βάλε στο νου θεμέλιο κι ό,τι θα πεις με το θυμό, πες το, καλλιά, με γέλιο!

24.3.11

Νέες δραστηριότητες!

...είπε ο Καζαντζάκης. Κι ενώ το πίστευα κι εγώ για τον εαυτό μου, ακόμα κι αν οι δικές μου γραμμές ήταν πάντα κοντές και αδύναμες, έχουν περάσει μέρες που δεν έχω γράψει ούτε μια γραμμή στο blog. Γιατί σίγουρα η δουλειά μου δεν αφήνει μέρα να περάσει χωρίς έστω και μια γραμμή χαραγμένη σε χαρτί, πίνακα, υπολογιστή τώρα πια...

Είπα να ξεσκονίσω τις γνώσεις μου περί δημιουργικής γραφής και να αναζητήσω την έμπνευση ακόμα και κάτω από το πιο βαρύ και σκονισμένο χαλάκι. Τελικά, η έμπνευση κρυβόταν πίσω από ένα κομμάτι χαρτί του μέτρου και πίσω από ένα κουτί ξυλομπογιές! Μαθήματα ζωγραφικής! Αυτό είναι! Πώς να περάσεις το απόγευμά σου κοιτώντας στωικά μια... κούπα! Φυσικά και είναι κούπα το παρακάτω πράγμα. Τι; Δεν το 'κανα καλό; Και το ελαφρώς διπλωμένο, στο μικρό χαρτί είναι ένα πλαστικό ποτήρι μιας χρήσης με το υπόλειμμα του καφέ κάποιου συναδέλφου. Τι; Δεν είναι σαφές;


Έτσι, χωρίς μετρήματα και αλλήθωρα μάτια, σαν τα σημερινά. Χωρίς καμιά γνώση. Απλή παρατήρηση. Έρμες αποστάσεις και μετρήματα! Δύο ώρες για ένα ρημάδι βάζο! ΔΥΟ ώρες!!! Και τι ζαλάδα, τι εκνευρισμός, τι γέλιο, τι πείραγμα! Πού θα μου πάει; Την επόμενη φορά θα σας φέρω την πρόοδό μου, έτσι, για του λόγου το αληθές. Κι αυτή η σκιά; Τς τς τς! Άμα πεισμώσει όμως το ξεροκεφαλάκι μου...

Και στο επόμενο με καλό. Και μην ακούω γελάκια. Τώρα μ' έπιασε η δημιουργική φάση, τι να κάνουμε;

:):):):):):)

Υ.Γ. Η σημερινή ανάρτηση και τα... καλλιτεχνήματά μου αφιερωμένα εξαιρετικά στο Ακτινίδιο που έχει γενέθλια σήμερα! Χρόνια πολλά, φρουτάκι μου! Να τα εκατοστίσεις! :)

8 Comments:

Blogger Maria Z said...

Πολύ όμορφα τα σκίτσα σου !!! Εγώ πάντως τα κατάλαβα!!! Χρόνια πολλά και στην συμπλογκίτισσα σου!!!

24/3/11 08:19  
Blogger Ασκαρδαμυκτί said...

Πάντως, αυτή η κουπίτσας είναι σα ζωγραφιά παιδιού της Β' Δημοτικού!

Ευχαριστώ εκ μέρους του Ακτινιδίου για τις ευχές σας κυρα-δασκάλα...

24/3/11 15:24  
Blogger marilia said...

ΜαρίαΖ., το ακτινίδιο είναι... αγοράκι! :)

Ασκαρούλη, άρα είναι 100% πετυχημένο, αφού κι εγώ παιδάκι της Β' Δημοτικού είμαι!!!

24/3/11 20:26  
Blogger karaflokotsifas said...

Η τέχνη ειναι τέχνη και μου αρεσει
Μαριλιτσα μου
Χρόνια πολλά κι απο μενα εστω και με μια μερα καθυστέρηση :)))

υγ
χωρίς τσίου γιατί μου έβαλε χέρι ο Ασκαρδάκος :)))

25/3/11 17:47  
Blogger marilia said...

Κότσυφας χωρίς "τσίου", μέρα χωρίς ήλιο! Πες του φίλου σου, όσα δε φτάνει η αλεπού... ;):Ρ

αρφ!

26/3/11 13:08  
Blogger Άιναφετς said...

Γράφε Μαριλίτσα...γράφε!!!
Όλοι μπορούν να μάθουν να ζωγραφίζουν έλεγε η δασκάλα ζωγραφικής...αλλά όχι όμως να γράφουν...καλή συνέχεια!
ΑΦιλάκι! :))

26/3/11 21:58  
Blogger Ταχυδρόμος! said...

Άντε να συμμαζευόμαστε λίγο και να αρχίζεις να γράφεις..
Τον άλλο μήνα βγαίνει ο κύριος Εθελοντής, πες στα παιδάκια σου πως ο κύριος Ευρωπαίος ξανα-φτάνει!

28/3/11 13:18  
Blogger marilia said...

Μαγισσούλα, έχω κατενθουσιαστεί και την καταβρίσκω με τα μετρήματα και τους άξονες συμμετρίας. χαχαχαχα! Να σου πω την αλήθεια, να μάθω να ζωγραφίζω τα παραμύθια μου θέλω... :$

Ταχυδρόμε μου, αυτό κι αν είναι νέο! ΕΥΓΕ! Με το καλό ο κ. Εθελοντής! Σε παρακαλώ όμως, αυτή τη φορά, να σε δουν κι από κοντά τα παιδάκια μου. Σε αναφέρουν συνεχώς, κρίμα δεν είναι να μείνουν με την προσμονή; :)

Σνουποφιλάκι σβουριχτό και θα χαρώ να... λάβω νέα σου! ;) (ξέρεις εσύ, σε φάκελο, με γραμματόσημο και ευανάγνωστο περιεχόμενο για εμάς!)

28/3/11 13:35  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home