webzobbie's attack

Της πέτρας της υπομονή βάλε στο νου θεμέλιο κι ό,τι θα πεις με το θυμό, πες το, καλλιά, με γέλιο!

23.2.11

Βραδιές πολυθρόνας



Στην πολυθρόνα όλο το βράδυ, ένα κουρελάκι κουβαριασμένο ώρες πολλές ξεχάστηκα. Ένα περίεργο συναίσθημα με τσαλάκωσε. Μια ανάγκη για παρέα που θα αντιδρά στις αντοχές μου. Μια ανάγκη να κατανοηθούν οι σιωπές και οι ταχύτατοι χτύποι εντός. Μια επιτακτική ανάγκη για ασφαλή αγκαλιά που ν’ αφήνει όλα τ’ άλλα εκτός, ήχους, μυρωδιές, γεύσεις, λέξεις, εικόνες, τα πάντα. Ένα κενό ζεστό και οικείο αναζητώ να στεγνώσει η ψυχή μου.


*αυτή τη φορά το διώνυμο: βράδυ - πολυθρόνα, βγήκε έτσι. Συμβαίνουν κι αυτά, τι να κάνουμε;

4 Comments:

Blogger Ασκαρδαμυκτί said...

"Παπουλάκειο" ντεκόρ!

24/2/11 16:02  
Blogger karaflokotsifas said...

Ευσεβείς πόθοι για την
πολυθρόνα....και καναπές μου κάνει

κοτσυφοφιλάκια

τσίου!!!!

24/2/11 16:58  
Blogger Άιναφετς said...

Στη πολυθρόνα μόνο ένας θα χωρέσει...
Υπάρχουν όμως πολυθρόνες που τα βράδια γίνονται διπλά κρεβάτια, και ξεγελάν τα κοριτσάκια!
Σαν κάτι να έμεινε απ' τη γρίπη...αφ!

25/2/11 19:07  
Blogger marilia said...

Ασκαρούλη, ταίριαζε με τη διάθεση όμως...

Κοτσυφάκο, κι εμένα μου κάνει ο καναπές, αλλά οι λέξεις ήταν βράδυ και πολυθρόνα!

Μαγισσούλα, πού είπαμε ότι υπάρχουν τέτοιοι... ξεγελαστικοί καναπέδες; :):)

Ακόμα παίρνω αντιβίοση, το νου σου! Μπορεί ΠΑΛΙ να στιχουργήσω! χαχαχαχαχαχαχαχα! Αφφφφφφφφφφφ!

25/2/11 20:40  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home