webzobbie's attack

Της πέτρας της υπομονή βάλε στο νου θεμέλιο κι ό,τι θα πεις με το θυμό, πες το, καλλιά, με γέλιο!

3.9.06

e-διάλογοι



"Να σε πειράξω ή όχι;"

"Πείραξέ με να δεις τις αντιδράσεις μου!!!"

"Οχ! Πολύ… απειλητικό μου ακούστηκε αυτό… Καλά, αφήνω το πείραγμα. Για πες τη γνώμη σου… Να βάλω το παραμύθι μου στο blog ή μήπως θα ήταν προτιμότερο να διαγράψω το blog εντελώς; Δεν έχω τι να βάλω εκεί μέσα και πάνε τζάμπα οι σύνδεσμοι που έβαλαν κάποιοι μπλογκόφιλοι προς εμένα!"

"Μην αγχώνεσαι. Δούλεψε πολύ το λόγο σου και βάζε μικρά κείμενα. Ζουμερά, για να βουτάμε και λίγο…"


Όχι, δεν πρόκειται για ένα άμεσο διάλογο μεταξύ φίλων που πίνουν καφέ σε παραλιακή καφετέρια και έχουν, εμφανώς, χαλαρή διάθεση. Ούτε πρόκειται για ένα τηλεφωνικό διάλογο. Πρόκειται για ένα ηλεκτρονικό διάλογο, μεταξύ δυο ηλεκτρονικών φίλων. Ή όπως θα λέγαμε στη γλώσσα του web, πρόκειται για έναν e-διάλογο μεταξύ δύο e-φίλων. Τόσο απλά. Ή μήπως δεν είναι;

Το διαδίκτυο μπαίνει στη ζωή μας ολοένα και πιο επιτακτικά. Οι πληροφορίες είναι πολλές και ταξιδεύουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Για να τις παρακολουθήσει κανείς και να θεωρείται «εντός πραγματικότητας», για να μπορέσει να είναι ανταγωνιστικός σε επαγγελματικό επίπεδο, αλλά και αποδεκτός σε κοινωνικό επίπεδο, για να κατακτά τους στόχους του, θα πρέπει να ακολουθεί τις εξελίξεις αυτές, αναβαθμίζοντας διαρκώς όχι μόνο τον ηλεκτρονικό του υπολογιστή, αλλά και τις γνώσεις του γύρω από αυτόν.

Το διαδίκτυο προσφέρει τη δυνατότητα άμεσης επικοινωνίας σε άτομα που βρίσκονται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Καθιστά πραγματική πλέον τη φράση «η γη μοιάζει με ένα μικρό πλανητικό χωριό». Ενώνει άτομα διαφορετικών φυλών και φύλων, διαφορετικών ηλικιών, εθνικοτήτων, θρησκειών, κουλτούρων, άτομα που, θα έλεγε κανείς, δε θα υπήρχε καμιά περίπτωση να συναντηθούν διαφορετικά και να επικοινωνήσουν. Με άλλα λόγια, το διαδίκτυο ή internet φαίνεται να εκμηδενίζει όλες τις αποστάσεις μεταξύ των χρηστών του.

«Έλα, εντάξει, τα ξέρουμε αυτά!». Είμαι όμως μόνο θετική η χρήση του διαδικτύου; Μήπως μας «βολεύει» και μας «κρύβει» καλά στον εαυτό μας; Μήπως μας απομονώνει στην ουσία από τους γύρω μας και μας στερεί τη χαρά της πραγματικής, της ανθρώπινης επικοινωνίας;

Η νέα μόδα του blogging, του ηλεκτρονικού ημερολογίου, ήρθε και κάνει θραύση και στη χώρα μας. Ολοένα και περισσότερος κόσμος αφιερώνει ώρες πολλές για να γεμίσει τις e-σελίδες του e-ημερολογίου του. Αλήθεια, γιατί; Είναι πραγματική μας ανάγκη να εκφραστούμε γραπτώς και να αποφορτιστούμε από τις έγνοιες μας ή απλά το επιτάσσει η web-μόδα; Και αν είναι εσωτερική ανάγκη να αποφορτιστούμε γραπτώς, γιατί εκθέτουμε τα γραπτά μας σε όλο τον κόσμο; Μήπως τελικά η δημιουργία blogs δηλώνει κάτι πολύ βαθύτερο, μια μοναξιά ή μια έντονη ανάγκη, όχι για επικοινωνία, αλλά για αυτοπροβολή;

Χμ… πολλά τα ερωτήματα και δεν έχω τις απαντήσεις τους. Ή τουλάχιστον δεν είναι σαφείς. Άλλος e-φίλος (είδες; πήρες προαγωγή από… e-γνωστός! xεχε!) μού είπε ότι είναι καλύτερα χίλιες πραγματικές χυλόπιτες από έναν εικονικό έρωτα. Λέτε να έχει δίκιο; Τι να πω… εγώ ένα κοινό, θνητό webzobbie είμαι!

Τι λέτε, κύριε, εξακολουθώ να θεωρούμαι… «ξεροψημένη»; :):)

9 Comments:

Blogger sevarose said...

Καλησπέραααααααααα !!!!
Ε ,λοιπόν αν δεν ηταν το διαδίκτυο πεσ μου θα γνωριζομασταν ποτεεεεεεεεε!
Υπήρχε περίπτωση;
Εγώ προσωπικα απο τότε που διαδικτυώθηκα,,καλά το πα;..εχω να πω ότι γνωρισα άτομα σημαντικά ..που με κανέναν άλλο τρόπο δεν θα τα γνώριζα,έχω επικοινωνια με αυτά
...και αισθάνομαι τυχερή γιαυτο!
Τώρα οσο για το μπλογκινγκ - τη νέα μοδα- ο καθένας νομίζω το χρησιμοποιει για τους δικούς του προσωπικούς λόγους !
Υπάρχει ΄΄ποικιλία'' στα μπλογκς κι αυτό το κάνει ενδιαφέρον το όλο θέμα!
Δεν ειν' κακό!!

Φιλιά πολλα!!

5/9/06 15:48  
Blogger elenitheof said...

Όλοι όσοι γράφουμε σε μπλογκ το κάνουμε από την ανάγκη της αυτοπροβολής γιατί θέλουμε να επικοινωνούμε με όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους που βρίσκονται μακριά μας τους οποίους δεν υπήρχε περίπτωση να τους γνωρίσουμε με άλλο τρόπο. Θέλουμε να κάνουμε καινούριες γνωριμίες, καινούριους φίλους, να μάθουμε πώς ζουν, πώς σκέφτονται άλλοι άνθρωποι διαφορετικοί από μας. Αυτή η επικοινωνία έχει ενδιαφέρον και δε θα μαθαίναμε τίποτα για τους άλλους αν δεν υπήρχε η αυτοπροβολή, αν ο καθένας σιωπούσε και ήταν κλεισμένος στον εαυτό του. Η αυτοπροβολή δεν είναι κακό όταν γίνεται για λόγους επικοινωνίας για να γνωρίσουν οι άλλοι πώς σκεφτόμαστε κι αν θέλουν να επικοινωνήσουν μαζί μας. Κάποιοι που γνωρίζονται στο internet, αν θέλουν, συναντιούνται και γνωρίζονται και από κοντά. Θα πρέπει όμως να μην καθόμαστε στο internet με τις ώρες και να μην παραμελούμε τους ανθρώπους που είναι κοντά μας και μας έχουν ανάγκη. Εσύ, Μαριλία, γιατί τον salnk τον λες e-μπαμπά;

9/9/06 14:46  
Blogger marilia said...

Σέβα και Ελένη, τις σκέψεις σας επί του θέματος ήθελα και, εννοείται, ένα κοινό, θνητό webzobbie, δεν επιτίθεται ποτέ και σε κανέναν. Ελένη, τον salnk τον λέω e-μπαμπά γιατί με βοήθησε ΌΣΟ ΚΑΝΕΙΣ να κάνω τα πρώτα μου βήματα στην πληροφορική και στο διαδίκτυο. Επίσης, βάζω χεράκι στη φωτιά ότι είναι υπέροχος άνθρωπος! Έχουμε γνωριστεί και από κοντά, όπως γνωρίζεις, και δε δίστασα ούτε και θα διστάσω, να... κόψω τη μισή Ελλάδα που μας χωρίζει, για να βρεθώ κοντά του, όχι μόνο για διαλέξεις και σεμινάρια, αλλά και για παρέα. Τον αγαπάω πολύ βλέπεις...

Βέβαια ο προβληματισμός μου ήταν άλλος. Γιατί κολλάμε στο δίκτυο αντί να βγούμε έξω; (ελάτε, μεταξύ μας είμαστε...) Γιατί φλερτάρουμε διαδικτυακά και όχι ζωντανά; Συμφωνώ ότι είναι μέσο επικοινωνίας με πολλές δυνατότητες και άκρως ελκυστικό. Όμως γιατί γνωρίζουμε κάποιον διαδικτυακά, είμαστε ξετρελαμένοι μαζί του, αποφασίζουμε να συναντηθούμε και... καταρρέει το είδωλο; Ε; Γιατί;;;

9/9/06 15:04  
Blogger ioannisxen said...

Επειδή το διαδίκτυο σου προσφέρει την δυνατότητα να επενδύεις.Η φαντασία οργιάζει και πλάθει τον συνομιλητή με τα καλύτερα στοιχεία και τα πιο επιθυμητά.Η πραγματικότητα είναι διαφορετική.Όσο μεγαλύτερη είναι η επένδυση μέσω της φαντασίας τόσο η απογοήτευση είναι πιο ισχυρή.

Σε καλύπτει η απάντηση;

9/9/06 17:37  
Blogger marilia said...

Ναι, Ιωάννη, με καλύπτει η απάντηση. :) Μόνο που, προσωπικά, θα προτιμούσα τις φιλοφρονήσεις να τις ακούω (και) έξω! χεχε! Ειλικρινά, γιατί κάθομαι και γεμίσω e-σελίδες ή γιατί εκθέτω τον εαυτό μου δημοσιοποιώντας σκέψεις μου, δεν το έχω καταλάβει ακόμα! Την ίδια ώρα θα μπορούσα να γυρνάω με το αμαξάκι μου! Και μια και το ανέφερα... φεύγω για καφέ! Όσοι πιστοί... θα σας στείλω με συνημμένο μια γουλίτσα!!! :(

9/9/06 18:15  
Blogger elenitheof said...

ioanni και marilia έχετε δίκαιο. Η απογοήτευση στο ίντερνετ είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να σου συμβεί.Και πονάει πολύ.

9/9/06 19:36  
Blogger Καπετάνισσα said...

Χμ!
Εκφράζεις σκέψεις πολλών.
Εποχή ηλεκτρονική, δίχως άλλο.
Έτσι και τα φιλιά μας;
Έτσι κι οι αγκαλιές;

Συλλογίζομαι διάφορα...
Θα τα γράψω λέω, σε κείμενο, μπας και βρούμε καμμιά άκρη μέσα σε τούτα τα καλώδια!

Φιλιά... εικονικά, πως αλλιώς;

10/9/06 22:51  
Blogger vromogato said...

απογοήτευση? γιατί?
επειδή ο "άλλος" όπως λέει η καπετάνισσα είναι για μας ο "άλλος" και όχι αυτός που πραγματικά είναι?
σίγουρα συμμετέχει κι αυτός στη δική μας απογοήτευση?

11/9/06 13:50  
Blogger marilia said...

Καπετάνισσά μου σίγουρα είμαστε σε ηλεκτρονική εποχή και, όπως έχεις πει, πατάμε enter αντί να αρθρώσουμε το "έλα κοντά"! Καπετάνισσά μου, δεν ξέρω αν είμαι... εικονολάτρης ή... εικονομάχος, αλλά ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΛΥ που ταράζεις τα επίπεδα νερά της ΤFT οθόνης μου! :)

Βρωμογατούλη -ξέρω σιχαίνεσαι τα υποκοριστικά, γι' αυτό το λέω, χιχι!- χαίρομαι που πλησίασες στη... σκυλοτροφή μου και... αρφ πολύ, να τη μοιραστώ και μαζί σου, αρκεί... να μη μου βάζεις δύσκολα ερωτήματα να απαντώ! ;)

11/9/06 14:50  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home