webzobbie's attack

Της πέτρας της υπομονή βάλε στο νου θεμέλιο κι ό,τι θα πεις με το θυμό, πες το, καλλιά, με γέλιο!

25.1.08

Περί φιλίας...


Αυτό το διάστημα στο σχολείο διαπραγματευόμασταν την ενότητα "Φίλοι" και το βιβλίο της Γλώσσας μας αφιέρωνε ένα κεφάλαιο στην παράδοση των Κρητικών να εκφράζονται μέσω των μαντινάδων. Συγκεκριμένα, το κεφάλαιό μας είχε μερικές μαντινάδες για τη φιλία, αλλά τις θεώρησα ελάχιστες και όχι και τόσο καλές. Έτσι, ζήτησα από τα παιδιά μου (Ε' Δημοτικού) να βρουν άλλες μαντινάδες ή ακόμα και να γράψουν κάποιες δικές τους.

Παράλληλα, ζήτησα βοήθεια από το φίλο Φαρμακόγλωσσο, ο οποίος ανταποκρίθηκε στην αίτησή μου με ένα πολύ όμορφο ποστ. Σ' αυτό μας παρότρυνε μάλιστα να τελειώσουμε ένα ποίημα. Ε, κι εμείς επειδή είμαστε πολύ φιλότιμα παιδιά και ψοφάμε για... δημιουργία και επειδή τις μαντινάδες τις έχουμε στο αίμα μας, προσπαθήσαμε και το... αποτελειώσαμε! (χιχιχι) Θέλετε να δείτε πώς;

Ο Φαρμακόγλωσσος μας έδωσε το απόσπασμα με τα έντονα μαύρα γράμματα κι εμείς το συμπληρώσαμε με τα... χρωματιστά.


Μεγάλωσα σε γειτονιές απου δεν έβλεπε ήλιος
και φίλος μου μοναδικός ήτανε ένας σκύλος.
Ποτέ του δεν εγάβγιζε και μόνο σαν πεινούσε,
στα μάτια με εκοίταζε και την ουρά κουνούσε.
Όμως εγώ δεν έχω ουρά, γι' αυτό ποτέ δεν ξέρω
όταν πονώ σε ποιον να πω το πόσο υποφέρω...
Γύρω μου οι "συνάνθρωποι" όλοι τους σα θηρία
να με κατασπαράξουνε ζητούν την ευκαιρία!
...
Πόσοι εχθροί δε φαίνονται σαν μπιστεμένοι φίλοι
βαστούν φαρμάκι στην ψυχή και ζάχαρη στα χείλη!
Φίλοι δεν είναι σήμερο κι ο τόπος έχει αλλάξει
ένας στσοι χίλιους να βρεθεί κι αυτός δεν είν' εντάξει.
Ψεύτης ο κόσμος κι όλη η γη και ψεύτικη η σφαίρα,
φίλος δεν είναι μπιστικός τη σημερνή ημέρα...
(Μανώλης Τ.)

...
Τι κι αν αγάπη λαχταρώ και χέρια ενωμένα;
Φίλους δεν έχω πουθενά κι είν' όλα γύρω ξένα.
Πού να κοιτάξω για να βρω όσα ποθεί η ψυχή μου
αφού δεν ξέρω να πατώ πέρ' από την αυλή μου;
Πώς να αντέξω τη σιωπή; Φίλους δε συναντάω
κι θάλασσα πια σώπασε και μόνος περπατάω.
Μα εγώ θ' αφήσω ανοιχτά καρδιά και παραθύρια
και θα προσμένω κάθ' αυγή φίλους και πανηγύρια!
(Μανώλης Φ.)

...
Μα εγώ 'χω φίλους διαλεχτούς, τίποτα δε φοβάμαι
γιατί κατέχω στη ζωή μαζί θα προχωράμε!
Φίλοι που ξέρουνε καλά τον πόνο να γρικούνε
γι' αυτό τους έχω στην καρδιά ψηλά να κατοικούνε.
Φιλία λέξη ιερή, φιλία λέξη θεία
γραμμένη έχω στην καρδιά και όχι στα βιβλία.
(Βαγγελιώ Χρ.)

...
Νομίζω, όμως, φίλε μου πως έκανες και λάθος!
Δεν είναι όλοι γύρω μας με μίσος και με πάθος!
Δώσε το χέρι της καρδιάς, φίλε, στο διπλανό σου
για να σταθεί κι αυτός κοντά στον πόνο το δικό σου.
Άσε την πόρτα της ψυχής λιγάκι ανοιγμένη
γιατί η φιλία κι η χαρά φεύγουν αν είν' κλεισμένη!
Φιλία λέξη ιερή, στηρίζετ' απ' Ανθρώπους
γι' αυτό κι εσύ να την τιμάς, για να 'ναι φυλαχτό σου.
(Δήμητρα Χ.)

...
Πολλές φορές, ο αφελής, έδωσα ευκαιρία
να με κατασπαράξουνε τα άγρια θηρία.
Κάθε φορά και πιο πολύ η ήττα με πονούσε
και η καρδιά να τραγουδά είπε θα σταματούσε.

Κι εκεί που απελπίστηκα κι είπα: "Θα μείνω μόνος",
έρχεται η παρηγοριά και γλύκανε ο πόνος!
Ένα χεράκι μαγικό άγγιξε τα μαλλιά μου
κι η ζέστη της καρδούλας της άνοιξε τα φτερά μου!

Φίλη καλή και μπιστική ήρθε απ' τα ουράνια
και πήρε χρώμα, ξαφνικά, μέσα η καρδιά μου η άδεια.
Μέρεψα, αναθάρρησα, έδειξα εμπιστοσύνη
και είδα πως τα δώρα μου, πίσω ξαναγυρίζει!

Με πίστη κι αφοσίωση, μ' αγάπη και συμπάθεια,
επήραν φως και έλαμψαν φιλίας μονοπάτια.
Ο ένας για τον άλλονε πίστη κι αυτοθυσία
επέδειξε για μια ζωή χωρίς διαμαρτυρία.

Σ' όλους, λοιπόν, να ευχηθώ μες στη ζωή ετούτη
να κάμουν φίλους να τιμούν για να 'ναι μες στα πλούτη.
Γιατί... "όποιος μετρά με την καρδιά, φτωχός δε θ' απομείνει
μα κι ούτε πρόκειται ποτέ αμοναχός να μείνει".
(webzobbie)

21 Comments:

Blogger Ηλιας....Just me! said...

Κυρά δασκάλα μου παρατήρησα ότι τα αγόρια έγραψαν για την άτιμη την μη φιλια ενω τα κορίτισα το γύρισαν στην σωστή φιλία; Wtf? (Ελπίζω να μην μπαίνουν μέσα παιδάκια προσχολικής ηλικίας! :D) Tι ταλέντο είνια αυτό ρε γμτ, εμένα μου πα΄΄ιρνει ώρες να φτιάξω μια ομοιοκαταληξία κι εσύ φτιάξατε ολόκληρες μαντινάδες! Όπως και να έχει ήταν άκρως απολαυστικές! καλό σου/κου ζουζού!!!!

25/1/08 17:00  
Blogger Σπυρος said...

Μου αρέσουν πολύ οι πρωτότυπες δραστηριότητες και τα θέματα με τα οποία βάζεις τα παιδιά να καταπιαστούν... Μικρός δεν θυμάμαι κάτι παρόμοιο (σνιφ;)...

Το ωραίο της υπόθεσης είναι ότι πρόσφατα ασχολήθηκα κι εγώ με το εν λόγω θέμα στο blog μου (ή τουλάχιστον στο περίπου)...

Και για να σχολιάσω το από πάνω σχόλιο, πιστεύω ότι τα αγόρια σε τέτοια ηλικία έχουν στο μυαλό τους την "άτιμη την μη φιλία" λόγω του μεγάλου "ανταγωνισμού" μεταξύ τους, τη στιγμή που τα κορίτσια μοιράζονται αρκετά πιο εύκολα τα κοινά σημεία τους και όχι μόνο επιφανειακά.

Αυτά τα ελάχιστα από εμένα..

Καλά να περνάτε και webzombie θα ήθελα να μάθω αν απολαμβάνεις περισσότερο εσύ ή τα παιδιά το μάθημα... (δύσκολο; :P)

25/1/08 22:44  
Blogger Μαρία Νικολάου said...

Oμορφες οι μαντιναδες σας και μακαρι ολες οι δασκαλες και οι δασκαλοι να εκαναν τετοια ωραια πραγματα..
Πιστεψε με ...δεν ειναι ολοι ετσι..
Καλο ΣΚ να εχεις

25/1/08 22:55  
Blogger Androgeos said...

Μαριλίτσα μου, να δώσεις από ένα δεκαράκι και στα 4 παιδιά, αλλά ειδικά στο Μανώλη Τ., θέλω να του δώσεις ένα φιλί από μένα και να του πεις ότι τον παραδέχομαι για άψογο μαντιναδολόγο!

Α Π Ι Σ Τ Ε Υ Τ Ο Σ

Αν γράφει αυτά στην 5η Δημοτικού, πάει, σε 5-6 χρόνια θα μου έχει φάει όλες τις γυναίκες!

Για τα αγοράκια και τα κοριτσάκια, είναι λογικό αυτό που έγινε. Τα κοριτσάκια πάντα λάτρευουν τα happy end. Τα αγοράκια ως συνήθως έχουν πιο "άκαμπτο" (και ταυτόχρονα σταθερό) τρόπο σκέψης.

25/1/08 23:03  
Blogger marilia said...

Μικρούλη μου, γενικά τα παιδιά μου φέτος, δείχνουν ενδιαφέρον για ό,τι τους αναθέσω. Λίγο γκρινιάζουν, αλλά τελικά τα καταφέρνουν καλά!

Σπύρο, τον τροχό τον έχουν ανακαλύψει άλλοι, πολύ πριν από μένα! ;)
Όσο για την ερώτησή σου, είναι, πράγματι, δύσκολη. Πάντως, απαντώντας για τον εαυτό μου, θα σου πω ότι έχω δουλέψει με ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ όρεξη από ό,τι φέτος... :( Και αυτό δεν έχει σχέση με τα παιδιά μου!

Κυρία Νικολάου, ευχαριστούμε πολύ για τα καλά σας λόγια. Ίσως να μην είναι όλοι οι δάσκαλοι έτσι, είναι όμως οι περισσότεροι! Και έχουν πολύ καλύτερες δουλειές να παρουσιάσουν! :)

Φαρμακόγλωσσέ μου, ευχαριστούμε και πάλι. Φυσικά επαινέσαμε όσα παιδιά προσπάθησαν. Ο Μανώλης Τ. είπε ότι αντέγραψε τις μαντινάδες από ένα βιβλίο που είχε. Και στην ερώτησή μου: "Γιατί το συνέχισες έτσι; Πιστεύεις όσα έγραψες;" μου απάντησε ότι "Μα, κυρία, αυτός έλεγε ότι δεν είχε ποτέ του φίλο, εγώ θα κατέληγα αλλιώς;"...! Πάντως, φάνηκε ικανότατος στην επιλογή των κατάλληλων δίστιχων, από ένα βιβλίο 10.000 μαντινάδων! Άλλα παιδιά προσπάθησαν εντελώς μόνα τους, αλλά μπέρδεψαν τα συναισθήματά τους.

25/1/08 23:21  
Blogger Anna said...

Πολύ όμορφες οι μαντινάδες!!!
Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά μα στη δασκάλα τους!!!

26/1/08 00:32  
Blogger marilia said...

Να 'σαι καλά, Άννα. :)

26/1/08 01:35  
Blogger theo said...

Ρε συναδέλφισσα τι κάνεις????
Κρίμα να είμαι πιο μπροστά στην ύλη γιατί χάνω την ευκαιρία να κλεψω τις υπέροχες ιδέες σου!
Σου χω ένα βιβλίο σου θα στο δώσω δεν το ξεχνάω ε?
Φιλιά
Θεόφιλος

26/1/08 16:14  
Blogger Aντώνης said...

:) Xαμογελάκι ελήφθη.. όβερ!

26/1/08 16:24  
Blogger marilia said...

Θεόφιλε, πού είσαι; Χαθήκαμε... Πεμπτάκι είσαι, βρε άθλιε, και δεν το λες;;;;; Κάθομαι και παιδεύομαι μόνη μου και μου 'χει βγει η πίστη;;;;;;; Θα σε φάω, ζωντανό, κακομοίρη μου!!!

Αντώνη, καφεδοφιλάκι και χαμογελάκι σοκολάτας. :)

26/1/08 18:05  
Blogger marilia said...

Καλικαντζαροθεόφιλε, το βιβλίο να μου το δώσεις από κοντά. Βρες τρόπο... :Ρ:Ρ:Ρ:Ρ:Ρ:Ρ

26/1/08 18:14  
Blogger ο δυσλεξικός δάσκαλος said...

Πολύ ωραία ιδέα! Θα την "κλέψω" για όταν πάρω Ε' !

26/1/08 21:07  
Blogger Ασκαρδαμυκτί said...

Πόσες ρακές τα πότισες τα παιδάκια σου;

26/1/08 22:22  
Blogger marilia said...

Κύριε συνάδερφε, τα εύσημα στο Φαρμακόγλωσσο! ;)

Ασκαρδαμυκτούλη μου, καμιά ρακή δεν τα πότισα τα παιδάκια μου! Εξάλλου η εργασία ήταν για το σπίτι... ;)

26/1/08 22:34  
Blogger νατασσάκι said...

Καλησπέρα γλυκιά δασκάλα!
Γράφαμε με τον Άκη χάι-κου (Γ Δημοτικού) για τις εποχές, και σε σκέφτηκα..
:))))

Πολύ καλές οι μαντινάδες σας, αστέρια τα παιδιά!

Φιλιά, καλή εβδομάδα

27/1/08 19:52  
Blogger marilia said...

Τυχερός ο Άκης με τέτοια μαμά! :) Θα μπορούσα να διαβάσω κι εγώ κανένα;

Φιλιά πολλά και στους δυο σας

27/1/08 20:49  
Blogger vasso said...

Το τελευταίο ποίημα το έγραψε ο φίλος μου ο Γιάννης Φ. ...

Σε παρακαλώ, σημείωσέ το.

31/1/08 15:16  
Blogger marilia said...

vasso, καλωσόρισες.
Δεν ξέρω σε ποιο "τελευταίο ποίημα" αναφέρεσαι, αλλά το τελευταίο του ποστ είναι δικό μου. Όσο για τις συνέχειες των παιδιών, είπα και σε προηγούμενο σχόλιο ότι αντέγραψαν ή σύρραψαν πράγματα. Δεν ξέρω τις πηγές, γιατί δεν τις ανέφεραν, παρόλες τις σημειώσεις μου και τις υπενθυμίσεις μου για την πνευματική ιδιοκτησία. Αν μη τι άλλο, αυτό το μπλογκ είναι ΕΝΑΝΤΙΟΝ της κλοπής της πνευματικής ιδιοκτησίας και η δημιουργός του είναι πολύ ευαίσθητη σε τέτοια ζητήματα. Εάν γνωρίζεις το δημιουργό κάποιου απ' τα παραπάνω, σε παρακαλώ να τον αναφέρεις, για να το σημειώσουμε.

31/1/08 16:01  
Anonymous Ανώνυμος said...

αναφέρομαι στο ποίημα "πολλές φορές ο αφελής..."
Το συγκεκριμένο είναι ένα προσχέδιο του τελικού ποιήματος που απ'οτι μου είπε το έστειλε σε κάποιον να του πει τη γνώμη του και στη συνέχεια διόρθωσε κάποιους στίχους που οι συλλαβές δεν ταίριαζαν. Γιάννης Φ. λέγεται ο φίλος μου και γράφει καιρό ποιήματα...

vasso

9/2/08 22:21  
Blogger marilia said...

Αγαπητή vasso,

δεν κάνεις τον κόπο να μου αναφέρεις σε ποιο κομμάτι της ανάρτησης αναφέρεσαι. Ανάφερα ότι τα παιδιά αντέγραψαν από βιβλία με 10.000 μαντινάδες! Είπα επίσης ότι το κομμάτι με τα έντονα μαύρα γράμματα το έδωσε ο Φαρμακόγλωσσος, λιγκ του βρίσκεις από το πλάι των συνδέσμων μου. Τέλος αναφέρεις για πηγή κάποιον Γιάννη Φ. που γράφει ποιήματα. Μήπως θα μπορούσαμε κι εμείς να έχουμε το επώνυμό του; Η τελευταία απόπειρα με τα μπλε γράμματα είναι δικό μου δημιούργημα. Αντέγραψε και επικόλλησε εδώ το κομμάτι που διεκδικεί ο φίλος σου και δεσμεύομαι να το διαγράψω από την ανάρτηση αυτή, γιατί εγώ είχα στόχο να δημοσιεύσω αυτά που έφεραν οι μαθητές μου, επιβραβεύοντάς τους μ' αυτόν τον τρόπο για τη συμμετοχή τους.

Το θέμα τελειώνει εδώ. Περιμένω την υπόδειξή σου για διαγραφή του εν λόγω αποσπάσματος.

9/2/08 23:20  
Blogger marilia said...

vasso,

απ' ό,τι καταλαβαίνω αναφέρεσαι στο τελευταίο δικό μου δημιούργημα. Λυπάμαι, αλλά αυτό το πράμα -γιατί ποίημα δεν το λες- το 'γραψα με τα χεράκια μου σε μια κόλλα Α4 χρησιμοποιώντας μολύβι και... γόμα, σε ένα διάλειμμα του σχολείου! Δεν μπορώ να γνωρίζω τι έχει γράψει ο φίλος σου, πάντως αυτό, αποκλείεται να το 'γραψε. Εκτός κι αν έγραψε κάτι παρόμοιο. Σε μένα πάντως, δεν ήρθε ποτέ κανένα προσχέδιο. Εξάλλου, η σχέση μου με την Ποίηση δεν είναι καλή. Παρακολουθώ μόνο τους μπλογκόφιλους ποιητές που βλέπεις στο πλάι του μπλογκ μου και τίποτα περαπέρα.

Καλό σου βράδυ.

9/2/08 23:30  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home