webzobbie's attack

Της πέτρας της υπομονή βάλε στο νου θεμέλιο κι ό,τι θα πεις με το θυμό, πες το, καλλιά, με γέλιο!

17.6.09

Καλό καλοκαίρι...

Δυστυχώς, όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, το σχολείο άδειασε. Την Πέμπτη το βράδυ παρακολουθήσαμε τη θεατρική παράσταση "Οι τέσσερις εποχές" που η Γ' τάξη αφιέρωσε στην ΣΤ', δηλαδή σ' εμάς. Την Παρασκευή το βράδυ παρακολουθήσαμε την εκδήλωση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων που επίσης ήταν αφιερωμένη σ' εμάς, καθότι είμαστε τα... μεγάλα παιδιά που με πολλή συγκίνηση ξεπροβόδισαν για το Γυμνάσιο. Η αυλαία έπεσε χθες, 15 Ιουνίου, στην τάξη μας, στην αίθουσά μας, στο χώρο που μας φιλοξένησε και στέγασε τις αγωνίες, τις επιθυμίες, τις προσπάθειες, τα όνειρα, τα γέλια, τα δάκρυα, τις φιλίες, τις αντιδικίες, τα τραγούδια, τα αστειάκια μας όλη αυτή τη χρονιά.

Αμήχανες στιγμές, όπως και της πρώτης μας μέρας, μόνο που απουσίαζε το άγχος της γνωριμίας και του ξεκινήματος και τη θέση του είχε δώσει στη συγκίνηση και τις ευχές για καλή συνέχεια στη νέα βαθμίδα εκπαίδευσης που τα περιμένει. Για άλλη μια φορά κρατιέσαι μη... μουντζουρωθούν τα μάτια, μη χρειαστεί να φορέσεις γυαλιά ηλίου σε εσωτερικό χώρο. Χαμόγελα με μια δόση συγκίνησης και από μέρους τους και δηλώσεις του στιλ: "Κυρία, βαριέμαι. Δεν κάνουμε μάθημα καλύτερα;" "Ναι, ναι! Τώρα δεν έχουμε τι να κάνουμε"... Κεφαλάκια ακουμπισμένα στα θρανία, νευρικές "σούζες" με τις καρέκλες, τελευταία... "καψόνια" από το μέρος τους, αλλά και από το δικό σου: "Θες πολύ τον έλεγχό σου; Είσαι σίγουρος; Μήπως να τον άφηνες, να περάσεις όμορφα το καλοκαίρι σου; Δε χρειάζεται να στενοχωρηθείς..." Βλέμμα έντρομο, κόμπος στο λαιμό, ένα βήμα πριν το έμφραγμα, ώσπου να πάρει στα χέρια του έλεγχο και απολυτήριο με "Άριστα 10"...

Κι αυτές οι μαμάδες... γιατί δε μας αφήνουν ήσυχους, τελευταίες στιγμές; Τι θέλουν πια; Τέλειωσε η χρονιά! Αφήστε μας να χαλαρώσουμε με τα παιδιά σας! Μια ήρθε να επιβεβαιώσει ό,τι εισέπραττα όλη τη χρονιά: "Μου έλεγε κάθε μέρα τα αστεία και τα πειράγματά σας. Του έλεγα να 'ναι σοβαρός και να δείχνει σεβασμό, αλλά αυτός... Έρωτας, έρωτας!". Και τι να της πεις; Ότι ο σεβασμός δε δηλώνεται με πληθυντικούς και τυπικούρες; Ότι ο σεβασμός δεν απαιτείται αλλά κερδίζεται; Ότι τα αισθήματα προς τα παιδιά τους είναι αμοιβαία;

Χαμογελάς, ευχαριστείς, εύχεσαι καλή συνέχεια και τα αφήνεις να φύγουν. Μα έλα που δε φεύγουν! Και σε κοιτούν από την εξώπορτα να τα κοιτάς... Αποφασίζεις να το κάνεις πιο εύκολο για σένα. Μπαίνεις στο γραφείο με τα γυαλιά ηλίου...

Σήμερα τελευταία μέρα στο "παλιό" σου σχολείο. Πάλι η βαρβαρότερη δουλειά: να αδειάσεις τοίχους, συρτάρια, ντουλάπια... Και ξεκολλάς από τους τοίχους τις προσπάθειες και τα γέλια, την γκρίνια για την ολοκλήρωση του project, τις αγχωμένες στιγμές της πρώτης γνωριμίας, το "Ωρολόγιο Πρόγραμμα" με την υπογραφή σου... Αφήνεις και κάποια, δε σου πάει η καρδιά να ξεγυμνώσεις εντελώς την αίθουσά ΣΟΥ... Κάποια άλλα τα κρατάς ενθύμια...

Καλό καλοκαίρι, μωρά μου! Να προσέχετε και να διαβάζετε. Σε δέκα χρόνια υποσχεθήκαμε να τα ξαναπούμε όλοι μαζί στην τάξη μας. Ως τότε... να ομορφοπερνάτε!

24 Comments:

Blogger mortal said...

Τόσα χρόνια στα θρανία, ως μαθητής και ως δάσκαλος, δεν μπόρεσα να ξεπεράσω την αμηχανία και τη θλίψη των τελευταίων ημερών...
Καλό καλοκαίρι, μικρό! Φιλάκια!

ΥΓ. Ευχές για παρέα διαρκείας με φρούτα (-ο) όλο το καλοκαίρι...

17/6/09 01:15  
Blogger marilia said...

Ευχαριστώ, γλυκουλάκο! Είναι λίγο καταθλιπτικές οι τελευταίες μέρες, ειδικά όταν αλλάζεις σχολείο στο οποίο έχεις περάσει καλά, ή όταν έχεις μεγάλα παιδιά που φεύγουν...

17/6/09 14:11  
Blogger Ασκαρδαμυκτί said...

Τώρα κοιτάμε μπροστά!
Το σχολείο στο Γκάζι είναι σούπερ, πάει και το μετρό, καφετέριες, ταβέρνες, εστιατόρια... μέχρι και σαρακοστιανές λαγάνες!

17/6/09 17:57  
Blogger dyosmaraki said...

Συγκινητικές κουβέντες, στιγμές συγκίνησης κι έπειτα ο αποχωρισμός...
Ποιός ξέρει που μπορεί να ξαναβρεθούν όλοι αυτοί που κάποτε η ανάγκη τους έκανε να συναντηθούν σε κάποιο μέρος...

17/6/09 19:37  
Blogger marilia said...

Ευτυχώς που 'χω κι εσένα και μου δίνεις κουράγιο σε ό,τι κάνω! Πράγματι, είχες δίκιο, σήμερα μου φάνηκε λίγο διαφορετικό...

Δυοσμαράκι, έτσι είναι, τι να κάνουμε; Εμείς πάντως δώσαμε ένα ραντεβού, σε δέκα χρόνια, να μάθουμε ο ένας νέα του άλλου. :)

17/6/09 22:11  
OpenID sotkanel3 said...

Κυρία κυρία!
Καλό καλοκαίρι
Κι εσείς να ομορφοπερνάτε.
Και να θυμάστε ότι ο δάσκαλος δεν θα είναι κοντά στα παιδιά του, τα επόμενα δέκα χρόνια, μόνον.
Μια ζωή θα είναι!
Θα είστε δηλαδή, καλέ κυρία!

Φιλιά
Πάντα άξια!

18/6/09 00:50  
Blogger marilia said...

sotkanel3, για να το λες, είμαι σίγουρη πως κάτι ξέρεις... ;)
Θα μου λείψουν. Και θα 'θελα να κάνω περισσότερα γι' αυτά, αλλά δεν πρόλαβα. Ξέρω ότι έχουν πολλά κενά και όχι και τόση διάθεση για να τα καλύψουν, αλλά είναι πολύ καλά παιδιά και θα 'θελα να ξαναδουλεύαμε μαζί... Ειλικρινά, χάρηκα πολύ για αυτή τη συνεργασία! :)

18/6/09 10:38  
Blogger Ioanna said...

Kai tora xekourasi kai diakopes, e Marilia?

19/6/09 20:25  
Blogger marilia said...

Ναι, έτσι ακριβώς, Ιωάννα!

Φιλιά στα Γιάννενά μου!! (που έγιναν και... τροπικά! ;Ρ)

19/6/09 21:12  
Blogger Σπύρος said...

Είναι όντως,
πικρή η στιγμή που αποχωρίζεσαι
τα ζουζούνια σου!!!
Καλό καλοκαίρι Μαριλία!!!


Άσκαρ,είσαι εκτός θέματος,
υποβιβάζεσαι!!!

21/6/09 00:22  
Blogger marilia said...

Σίγουρα έτσι είναι Σπύρο. Αλλά εσύ πού το ξέρεις;;; :Ρ:Ρ:Ρ
Και γιατί "υποβιβάζεις" κόσμο; Ααα, ναι μωρέ! Για να τον έχω και να τον χαίρομαι περισσότερ καιρό, ε; Χμ... σωστά! :):)

21/6/09 15:00  
Blogger Ioanna said...

Καλό καλοκαίρι Μαρίλια ! Αυτή η τελευταία μέρα πάντα με συγκινούσε! Ακόμη και τώρα που τελειώνουν οι κόρες μου και πάω για τους βαθμούς, φοράω καλού κακού γυαλιά ηλίου γιατί τις πιο πολλές φορές με πιάνουν τα "ζουμιά" :( Αχ αυτή η ευαισθησία μου!

21/6/09 20:09  
Blogger Άννα said...

Καλό καλοκαίρι Μαριλία!!!
Πηρες και οργανικη διαβασα!!!
Θα σαι Κρητη του χρόνου ή θα την κάνεις για αλλού!!!

24/6/09 12:42  
Blogger marilia said...

Ιωάννα, πράγματι είναι συγκινητικές στιγμές, κυρίως όταν φεύγουμε από το σχολείο εμείς ή οι μαθητές μας (στ' τάξη). Φέτος συνέβησαν και τα δύο ταυτόχρονα. Έφυγαν αυτά, αλλά ακόμα κι αν περνούν όταν βρίσκουν ευκαιρία, δε θα 'μαι εκεί να τα δω και να κουβεντιάσουμε για τις εντυπώσεις τους. Θα 'θελα τόσο... Είναι πολύ καλά παιδιά και πέρασα όμορφα!

Αννούλα, καλό καλοκαίρι! Πήρα οργανική και θα μείνω να διαπιστώσω αν είναι ή όχι καλά. :) Θα πάω, τουλάχιστον μια χρονιά, να δω το κλίμα εκεί και μετά βλέπουμε. ;)

24/6/09 12:59  
Blogger ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Σύμπτωση.... ύστερα από 42 χρόνια την "κυρία" μου τη Μέλπω θυμόμουνα τούτες τις μέρες.
΄Εχει δίκιο ο sotkanel3.... μια ζωή θα σε κουβαλάνε,
γιατί το αξίζεις γλυκιά δασκάλα,
που 'χεις τα μαλλιά σου ακάλα
Καλό σου καλοκαίρι και καλή ξεκουραση!

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

25/6/09 21:26  
Blogger νατασσάκι said...

Λοιπόν εχθές, αφού μιλήσαμε, με πήρε τηλέφωνο η δασκάλα μου
(ήμουν πολύ τυχερή στο δημοτικό, είχα μια υπέροχη δασκάλα από την πρώτη μέχρι την τετάρτη, και τον άντρα της για Δάσκαλο στην πέμπτη και στην έκτη.. Είναι από τους ανθρώπους που θεωρώ ότι μου έχουν σημαδέψει τη ζωή, θα τους θυμάμαι όσο ζω. Και θα ακολουθώ αυτά που μου έμαθαν όσο ζω :) )

Φιλιά κι από δω, μικρή γλυκιά δασκάλα
Και καλό καλοκαίρι!

(κι αλίμονό του αν δε σε προσέχει, λέω! ;) )

26/6/09 09:58  
Blogger marilia said...

Και η Γλαρένια και το Νατασσάκι, είχαν "συνάντηση" με τις δασκάλες τους; :):) Πρέπει να 'ναι ωραίο συναίσθημα για τους δασκάλους αυτό. :)

φιλάκια

29/6/09 09:39  
Blogger Trelofantasmeni said...

Γεια σου Δασκαλίτσα !
Πως παει τώρα στις διακοπές?

Πολλά φιλιά

29/6/09 12:07  
Blogger patsiouri said...

Τι ωραία μωρέ, τι ωραία....
Που διακοπεύεις τώρα μικρή????????

29/6/09 21:01  
Blogger marilia said...

Τρελοφαντασμένη -τι χαρά να σε ξαναβλέπω!!!- και πατσιουράκι μου, διακοπεύω στο σπίτι μου, προσπαθώντας να ευχαριστήσω όλους τους απαιτητικούς γκρινιάρηδες του... σογιού που έχουν δουλειές και θέλουν βοήθεια, γμτ!

1/7/09 00:05  
Blogger Nana Tsouma said...

καλησπερα...τι κανεις;;;σε βλεπω στον Ασκαρούλη....
Λέω να διαβασω στην αποψινη μου εκπομπή την αναρτηση σου
Φόρεσα τη Μπλούζα σου...
να βαλω και μαλιστα Κορκολή με Τσανακλιδου "Αυτο το μπλουζακι".
Τι λες;;;
Νανά Τσούμα ΝΕΤ 105,8

10/7/09 19:37  
Blogger marilia said...

Νανά, καλωσόρισες! :) Ρακί και καρπούζι παγωμένο κερνάμε, κόπιασε!

Διάβασε ό,τι θέλεις. Και το τραγούδι που προτείνεις τώρα το ακούω πρώτη φορά, αλλά είναι πολύ ωραίο. Λέω μάλιστα να το ανεβάσω και στην ανάρτησή μου...

10/7/09 20:01  
Blogger Andria said...

Μαριλία είμαι πολύυυ χαρούμενη! επιτέλους το ρύθμισα και μπορώ να σχολιάζω.
Φιλιά πολλά!
Καλό μας καλοκαίρι!!!:-)

14/7/09 00:54  
Blogger marilia said...

Μπράβο, Άντρια! Είδα και αλλαγές στο μπλογκί σου! Ωραία! :)

14/7/09 23:48  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home