webzobbie's attack

Της πέτρας της υπομονή βάλε στο νου θεμέλιο κι ό,τι θα πεις με το θυμό, πες το, καλλιά, με γέλιο!

3.10.07

Γιατί η Κρήτη ονομάστηκε έτσι;

Με αφορμή την 4η Οκτωβρίου, Παγκόσμια Ημέρων των Ζώων, είπαμε στο σχολείο να κάνουμε κάτι σχετικό... Η δασκάλα μου της Α' Δημοτικού και σημερινή μου συνάδερφος και... συνεργάτης, αφού μοιραζόμαστε τα δύο τμήματα της Ε', πρότεινε ένα πολύ όμορφο κείμενο του Νίκου Γρηγοράκη, για το πώς πήρε η Κρήτη το όνομά της.


Δείτε και μόνοι σας...


Κάποτε, πάνε χιλιάδες χρόνια τώρα, εκατομμύρια ίσως, ο Θεός μετά από τη δημιουργία του κόσμου θέλησε να ξεκουραστεί. Έτσι άπλωσε το κουρασμένο του κορμί μέσα σε απαλά, ολόλευκα σύννεφα, ενώ χιλιάδες άγγελοι του τραγουδούσαν επουράνιους ύμνους.

Άγγελοι και αρχάγγελοι σχημάτιζαν κύκλους γύρω από το Θεό, ενώ μικρά αγγελάκια τραγουδούσαν μελωδικά τραγουδάκια, που απάλυναν έτσι την κούραση του Κυρίου.

Ο Θεός όμως, σαν καλός μάστορας που ήταν, σκέφτηκε πως έπρεπε να επιθεωρήσει και να επισκεφτεί τα δημιουργήματά του, να δει τέλος πάντων αν όλα λειτουργούσαν όπως αυτός ήθελε και όπως ακριβώς είχε ορίσει.

Επειδή το ταξίδι του θα ήταν κουραστικό, πήρε μαζί του τους πιο δυνατούς αγγέλους και τα γοργόφτερα άσπρα άλογά του. Έτσι ο Θεός είχε αρχίσει να επιθεωρεί το σύμπαν που αυτός είχε δημιουργήσει.

Ξαπλωμένος πάνω στα γοργόφτερα άσπρα άλογά του και με τη συνοδεία των αγγέλων του πέρασε από κάθε πλανήτη ξεχωριστά και έκανε την επιθεώρησή του.

Αφού επισκέφτηκε όλους τους πλανήτες και όλα τα άστρα του σύμπαντος άφησε τελευταίο τον πλανήτη γη. Εδώ, στη γη, θα έκανε πολύ περισσότερο καιρό, μιας και αγαπούσε αυτό τον τόπο περισσότερο από τους άλλους γιατί εδώ είχε αφήσει και ζωντανούς οργανισμούς. Πιο πολύ ήθελε να δει τους ανθρώπους που είχε αφήσει να κυριεύσουν και να πληθύνουν τον πλανήτη.

Ο Θεός άρχισε να περιπλανιέται γύρω από τη γη. Το ταξίδι του αυτό ήταν κουραστικό, γιατί είχε να επιθεωρήσει την κάθε ήπειρο ξεχωριστά και να δει πόσο καλά περνούσαν οι άνθρωποι. Προ πάντως αυτοί μιας και ήταν το πιο αγαπημένο του δημιούργημα.

Αφού επισκέφτηκε την Ασία, την Αμερική, την Αυστραλία και την Ευρώπη, σειρά τώρα είχε η Αφρική. Σαν την επισκεπτόταν θα τελείωνε το ταξίδι του και θα γύριζε πάλι πίσω στον ουρανό για να ξεκουραστεί.

Όμως μεταξύ Ευρώπης και Αφρικής απλωνόταν μια απέραντη θάλασσα. Δεν υπήρχε μέρος για να ξαποστάσει μια σταλιά, αλλά ούτε ένα μέρος ξηράς για να πατήσει και να φτάσει στην Αφρική. Περιμένοντας ο Θεός στην Ευρώπη έστειλε τους εξερευνητές αγγέλους του να ψάξουν και να βρουν ένα μέρος ξηράς, έστω και ένα τόσο δα, για να περνούσε απέναντι, στην Αφρική.

Οι άγγελοι φτεροκοπώντας γοργά, έφυγαν για να πάνε να εξερευνήσουν και να βρουν κάποιο κομμάτι ξηράς. Έψαξαν από ‘δώ, έψαξαν από ‘κεί, τίποτα το εξαίρετο δε φαινόταν παρά μόνο ένα μικρό κομμάτι ξηράς, ένα νησάκι, λουζόταν από τα κύματα της θάλασσας ολόγυρα.

«Τι παράξενο! Μέσα στην τόση απεραντοσύνη της θάλασσας να υπάρχει μόνο αυτό το μικρό νησί», είπαν οι άγγελοι και φτεροκόπησαν γρήγορα να πάνε τα μαντάτα στο Θεό.

Ο Θεός, σαν άκουσε όλα αυτά, παραξενεύτηκε. Πώς ήταν δυνατό να του ‘χε ξεφύγει αυτό το μικρό και παράμερο μέρος; Αφού ήξερε από άκρη σε άκρη όλα τα δημιουργήματά του, πώς δεν το θυμόταν αυτό το κομμάτι ξηράς; Έτσι, ήταν περίεργος να το επισκεφτεί και να δει τι χαρές και ομορφιές του ‘χε χαρίσει, αλλά και το όνομά του, γιατί αν και ήταν δημιούργημα δικό του δεν ήξερε το όνομά του.

Πήρε, λοιπόν, τη συνοδεία του και ξεκίνησε για τη γνωριμία του με το νησάκι που βρισκόταν καταμεσής της θάλασσας.

Γύρισε το νησί από άκρη σε άκρη. Θαύμασε τις φυσικές ομορφιές του, τα άγρια και πανύψηλα βουνά του, την οργιώδη βλάστηση, ενώ κάτω από τα πόδια του απλωνόταν ένα πολύχρωμο χαλί από λογής λογής λουλούδια.

Έστειλε τους αγγέλους του να εξερευνήσουν κι αυτοί κάθε κομμάτι του παράξενου αυτού νησιού. Όλοι είπαν τα ίδια στο Θεό. Βλάστηση, άγρια ομορφιά, πανέμορφα λουλούδια. Όμως δεν υπήρχαν πουθενά άνθρωποι.

Το αγαπημένο δημιούργημα του Κυρίου δεν υπήρχε πουθενά. Παραξενεύτηκε στ’ αλήθεια ο Θεός. Γιατί άραγε το είχε ξεχάσει; Γιατί του είχε ξεφύγει;

Εκεί που συλλογιζόταν όλα αυτά, πετάχτηκαν μπροστά του δυο αγριοκάτσικα. Ήταν, φαίνεται, οι μόνες ψυχές που κατοικούσαν σ’ αυτόν τον έρημο τόπο. Ήταν τόσο όμορφα που ακόμα και ο ίδιος ο Θεός θαύμασε τα παράξενα και στριφτά κέρατά τους. Τότε γύρισε προς το μέρος τους και τα ρώτησε:

-Αλήθεια, πώς λένε το νησί σας; Ποιο είναι το όνομά του;

-Δεν ξέρουμε, απάντησαν με ανθρώπινη φωνή. Εμείς μονάχα είμαστε εδώ. Δεν υπάρχει ψυχή άλλη σε τούτο το νησί. Νιώθουμε μοναξιά στον απέραντο τούτο τόπο, που έχει μέρος να ζήσουν και άλλες ψυχές, να χαρούν και αυτές τις ομορφιές που μας χάρισες.

Ο Θεός έμεινε για λίγο σκεφτικός και αργότερα ρώτησε το ένα αγριοκάτσικο:

-Πώς σε λένε;

-ΚΡΗ, απάντησε το κατσίκι και έσκυψε το κεφάλι του γλείφοντας τα πόδια του Θεού από ευγνωμοσύνη.

-Κι εσένα πώς σε λένε; ρώτησε το δεύτερο αγριοκάτσικο.

-ΤΗ, απάντησε με θάρρος κι έκανε ό,τι και το πρώτο κατσίκι.

Ο Θεός χάιδεψε λίγο τη μακριά λευκή γενειάδα του κι αφού έμεινε σκεπτικός για λίγη ώρα γύρισε κι είπε προς τους αγγέλους του:

-Από ‘δώ και πέρα το νησί αυτό θα το φωνάζουν ΚΡΗΤΗ. Κι εσείς, ταπεινά μου αγριοκάτσικα, θα πληθύνετε τόσο πολύ και μόνο εσείς θα έχετε το προνόμιο να αυξάνεστε στην Κρήτη και πουθενά αλλού στον Κόσμο.

Όσο για τους ανθρώπους, θα αφήσω εδώ δυο από τους αγγέλους μου για να δημιουργήσουν το ανθρώπινο γένος. Και να ξέρετε πως τούτο είναι προνόμιο και δεν έχει ματαγίνει, άγγελοι να είναι οι πρώτοι κάτοικοι του τόπου.

Ακόμα, οι ομορφιές του νησιού σας δεν πρόκειται να χαθούν ποτέ, ενώ το νησί θα είναι από ‘δώ κι εμπρός το σταυροδρόμι της γης. Ακόμα θα θυμάστε ότι είναι το μόνο γήινο μέρος που ο Θεός κάθισε και ξαπόστασε παραπάνω από όσο έπρεπε. Γι’ αυτό θα είναι πάντα ευλογημένο από το χέρι μου και ποτέ δε θα μπορέσει να το πειράξει κανείς, όσες μπόρες και να περάσει, πάντα θα βγαίνει νικητής. Όσο για τους ανθρώπους του, θα είναι πάντα γενναίοι και ακουστοί μέχρι την πιο μακρινή γωνιά της γης.

Τέλος, ο λαός της Κρήτης θα είναι ο μόνος που θα έχει το προνόμιο να είναι αγγελοπλασμένος.

Ο Θεός ευχαριστήθηκε από όσα είδε και έζησε. Σκέφτηκε πως πριν ο κόσμος του είχε μιαν ατέλεια, αλλά τώρα την είχε διορθώσει. Έτσι πέρασε απέναντι στην Αφρική όπου και τελείωσε το ταξίδι του. Τώρα θα είναι πολύ πιο ικανοποιημένος από πριν για τα δημιουργήματά του. Πάνω στα αφράτα σύννεφα, θα νιώθει πολύ περήφανος και η ξεκούραση γι’ αυτόν θα είναι πιο ευχάριστη αφού ξέρει πως κάτω στη γη, έχει ένα κομμάτι γης που το λένε Κρήτη.

Να, λοιπόν, γιατί η Κρήτη ονομάστηκε έτσι. Ήταν, άραγε, θέλημά Του να ονομαστεί έτσι; Αλλά κανείς άνθρωπος δεν ξέρει τις επιθυμίες του Θεού, ενώ αυτός ξέρει και μπορεί να γνωρίσει τις επιθυμίες όλων των ανθρώπων.

«Αντέστε, δα, κοπέλια μου… αμέτε στα κρεβάθια σας… Να κοιμηθείτε… κι ίσαμε την άλλη νύχτα… έχει ο Θιός… κι η γλώσσα τσι γιαγιάς σας… να σας ανιστορήσει κι άλλα παραμύθια… Αντέστε… κι όνειρα γλυκά…»

22 Comments:

Blogger George said...

Όμορφο κείμενο. Βέβαια είναι περισσότερο θα έλεγα για την Κρήτη και όχι για τα ζώα, εκτός αν .... Όχι, όχι.
Βέβαια για να πώ την αλήθεια όταν το διαβάζει ένας μη Κρητικός σχολιάζει οτι τελικά οι Κρήτες αγαπούν με τόσο πολύ πάθος τον τόπο τους ώστε να φθάνουν στην υπερβολή για να τον τιμήσουν.
Έτσι είπα και εγώ, αλλά ειλικρινά θεωρώ οτι εν τέλλει καλά κάνετε. Αυτή η υπερβολή είναι θεμιτή ώστε να μπορέσετε να κρατήσετε ζωογόνα την ψυχή του Κρητικού που τόσο πολύ έχει ανάγκη η κοινωνία μας. Μακάρι αυτή η παληκαριά και ντομπροσύνη (που σκέφτεται ο νούς όταν ακούει την Κρητική καταγωγή) να χαρακτήριζε όλους μας.

4/10/07 12:21  
Blogger marilia said...

Σίγουρα, Γιώργο, για την Κρήτη μιλάει το κείμενο. Όμως τα κρι κρι είναι προστατευόμενο είδος αγριόγιδου που ζει μόνο εδώ. Από 'κεί πιαστήκαμε και μιλήσαμε για λαθροθηρία και είδη υπό εξαφάνιση.

Πάντως, για να 'μαι ειλικρινής, διαβάζοντάς του θυμήθηκα το ανέκδοτο με τον πιτσιρικά που ρωτά τον πατέρα του: "τι είναι εθνικιστής;" και παίρνει την απάντηση: "Αυτός που θαρρεί πως ο τόπος του είναι καλύτερος από την Κρήτη"!!!! χιχιχιχιχιχιχιχιχι!

4/10/07 14:36  
Blogger ΒΊΚΥ said...

Δηλαδή είστε αγγελογεννημένοι και η Κρήτη κάτι λιγότερο από παράδεισος και η θάλασσα φύλαξε αμόλυντο τον τόπο και στα αγριοκάτσικα αποκλειστικότητα και κάθε νίκη σε προσύμφωνο και οι Κρητικοί(-ες) λεβέντες(-ισσες) με εμβέλεια και σημείο συναπαντήματος, αλλά πού είναι η πρόσκληση; Α, όλα και όλα! ΠΕΡΙΜΕΝΩ!!! Γιατί αν δε δω, πώς θα πειστώ, ε;;

4/10/07 17:25  
Blogger marilia said...

Βικάκυ εμείς εδώ προσκλήσεις δεν κάνουμε στους φίλους. Ξέρουν καλά πως τα σπίτια μας και οι καρδιές μας είναι πάντα ανοιχτές γι' αυτούς. Από 'κεί κι έπειτα... όσοι πιστοί... προσέλθετε! ;)

4/10/07 17:50  
Blogger Ασκαρδαμυκτί said...

Άσχετο σχόλιο: κάποτε στην Κρήτη το φιλί ήταν ακριβό και το πλήρωνες με στεφάνι! Εξακολουθεί να ισχύει;

4/10/07 18:42  
Blogger ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Μαριολίτσα μου,
όμορφη η ιστορία,
μοναδικά τα κρι-κρι τση Κρήτης
και τυχερά όσα παιδάκια σε έχουν δασκάλα τους.

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

4/10/07 19:30  
Blogger marilia said...

Τι να απαντήσεις σε... "γαμοφοβικό" άνθρωπο τώρα; Χμ... να... ξέρεις... θα πρέπει να 'σαι πολύ προσεχτικός ποια φιλάς, αλλιώς... να μωρέ... ε, πώς κάνει κι έτσι; Ένα στεφάνι με λουλουδάκια, κορδελίτσες, κουφέτα, ...πάνες, καροτσάκια και... παντόφλα σε περιμένει!!! χιχιχιχιχιχιχιχιχι!

Να αφήσεις τα άσχετα σχόλια, τεμπέλη! Βαριέσαι να διαβάσεις τρεις σελίδες κείμενο! τς τς τς!

Φιλί, κρητικό! χιχιχιχιχι!

4/10/07 20:21  
Blogger marilia said...

Γλαρένια μου, σ' ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια! :) Όμως δεν είμαι καθόλου σίγουρη για την "τύχη" των μαθητών μου να μ' έχουν δασκάλα... Εξάλλου, καλώς ή κακώς, οι μαθητές δεν επιλέγουν τους δασκάλους τους. Απλά... τους ανέχονται! ;)

Υ.Γ. Γλαρένια, προσπαθώ να μπω στο μπλογκόσπιτό σου μέρες. Όμως είναι αρκετά "φορτωμένο" για την κακόμοιρη τη συνδεσούλα μου. Δεν ανοίγει με τίποτα! Και όταν ανοίγει, ο firefox που χρησιμοποιώ για φυλλομετρητή, μου εμφανίζει μισές λέξεις και μισές φωτογραφίες... :(

4/10/07 20:26  
Blogger Lapa said...

TOP PORTUGUESE UNIVERSAL WRITER: CRISTOVAO DE AGUIAR.

He has, also, translated into Portuguese the Wealth of Nations by Adam Smith.

He has been awarded several prizes.

Don't forget the name of this great author, you'll be hearing of him soon.

Thank you for spending time in Universal Culture.

Thanks for visiting.

5/10/07 14:23  
Blogger Aντώνης said...

Αμάν πιά εσείς οι Κρητικοί με τις μυθοπλασίες σας τί θα σας κάνουμε!

5/10/07 15:08  
Blogger Androgeos said...

Κοινό σχόλιο :

ghteytria
webzobbie

Ξέρω γιατί τις έγραψες
αυτές εδώ τσ'αράδες...
θες να σου γράψω για αυτές
δικές μου μαντινάδες.

Αλλά ποιος είμαι τώρα εγώ
που θες γι'αυτά να γράψω;
- του Ψαρονίκου του άγγελου
πες μου, πώς θες να μοιάσω;
- και στου Μπικάκη του άρχοντα
τση στίχους να ταιριάξω;

Θες από μένα να σου πω
πώς έγινε η Κρήτη;
που 'ναι το ομορφότερο νησί
μες στον πλανήτη;

Μάθε πως για τους χριστιανούς,
την έπλασαν αγγέλοι
και οι δωδεκαθεϊστές
του Δία πως είν' κοπέλι.

Όμως εμείς οι άνθρωποι
όλοι μας την ξεκάναμε
και σαν τα μαύρα, τ'άσχημα
τα μούτρα μας την κάναμε.

Για τση τουρίστες κάναμε
πολλά ξενοδοχεία
που το βορρά μας κάνανε
σειρά πτυελοδοχεία.

Μα και στη μέση χάθηκαν
οι ελιές και τα μουρέλα
άλλα τα φαρμακώσανε
κι άλλα 'ναι ξεραμένα.

Κι ο Νότος που 'ταν καθαρός,
γλυκός σαν πετιμέζι
λιμάνι τώρα θα γενεί-
να ζήσουν οι Κινέζοι!

"Το όνειρο που χάθηκε
να ξαναβρώ γυρεύω."
Και όσα θα 'θελα να πω
σε στίχους τα μαζεύω...

5/10/07 15:33  
Blogger kyriaz said...

Από τέτοιους αγγέλους όπως αυτούς του κειμένου σου και το αγαπητό τέκνο της Κρήτης,
ο Νίκος Καζαντζάκης...

(Κοίτα σύμπτωση στα ποστς μας...)

Καλό βράδυ.

5/10/07 22:05  
Blogger marilia said...

Ό,τι νομίζετε, Αντώνη μου! Προτείνω όμως να μας δείχνετε κατανόηση... ;)

androgeos, έγραψες πάλι! ;)

kyriaz μου, φιλάκι γλυκό γλυκό και αγκαλιά τεράααααααααααααααααααστια! Χαίρομαι αφάνταστα κάθε φορά που βλέπω το άβατάρ σου εδώ... :)

7/10/07 14:00  
Blogger patsiouri said...

Kαι ο λαός της Κρήτης είναι όντως αγγελοπλασμένος...καληνύχτα!

8/10/07 00:32  
Anonymous manos s. said...

Θα μείνω στη πρώτη παράγραφο...δασκάλα και μαθήτρια...συνάδελφοι πια!!! ΤΕΛΕΙΟ μικρό μου!!!

9/10/07 00:39  
Blogger Trelofantasmeni said...

Ένα φιλάκι για το όμορφο αυτο παραμύθι , την Κρήτη μας την όμορφη με τους λεβέντες της !

9/10/07 11:58  
Blogger marilia said...

Χμ... πατσιουράκι μου... χμ...

Με τη συγκεκριμένη δασκάλα χαίρομαι κι εγώ τη συνεργασία, Μάνο μου! Με άλλες, αμφιβάλλω...

Ααααχ, δεκτό, Τρελοφαντασμένη μου! Ανταποδίδω...

Μμμμαααατς! σε όλους σας

9/10/07 14:56  
Anonymous topapei said...

endiaferon....

9/10/07 21:39  
Blogger ΝΙΚΟΣ said...

Γειά σου κρητικάτσι μου...

12/10/07 04:33  
Anonymous Ανώνυμος said...

ΓΕΙΑ ΧΑΡΑ!Ειμαι κρητικια αλλα δε μενω δυστυχως στην Κρητη. Μηπως ξερετε αν υπαρχει καποιο blog που να ειναι αφιερωμενο μονο στην Κρητη. Ευχαριστώ.

14/10/07 12:02  
Blogger Καφετζής said...

Μιαν ανάγκη ένιωσα
για να μαντιναϊσω
την όμορφη παρέα σας
να την ευχαριστήσω.

Στ'αλήθεια είναι στην κορφή
των τόπων του πλανήτη
και μοιάζει με παράδεισο
και ναι, τη λένε Κρήτη.

Κι αν και δεν είμαι Κρητικός
τον τόπο αυτό λατρεύω
τη λύρα έχω εικόνισμα
τη σούστα τη χορεύω.

Η Κρήτη είναι η μάνα μας
και πώς να το ξεχάσω,
της θυγατέρας είμαι γιος
κατάγομαι απ'την Κάσο !

19/10/07 19:11  
Blogger kakonini said...

Tέλειο τέλειο!!!

Μπράβο!!!

19/11/07 20:19  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home