webzobbie's attack

Της πέτρας της υπομονή βάλε στο νου θεμέλιο κι ό,τι θα πεις με το θυμό, πες το, καλλιά, με γέλιο!

9.3.10

Νέα βήματα

Δυόμισι κιλά πλασματάκι! Είκοσι οχτώ ημερών! Όμορφο, γλυκό και τόσο ήσυχο στην αγκαλιά μου. Αυτό το μικροσκοπικό πατουσάκι κρυβόταν μέσα στο θαλασσί φορμάκι. Πόσο μεγάλο μπορεί να είναι ένα φορμάκι για νεογέννητα; Καθρεφτίζομαι μέσα στα ματάκια σου. Σου χαμογελώ, σε γαργαλάω, σε λέω "βατ(ρ)αχάκι" και αμέσως το μαζεύω: Καλύτερα... γατί! Νιαουρίζεις κιόλας! Το μετανιώνω: Άντρας ολόκληρος! Ε, καλά, βατραχάκι. Θα μπορούσα να 'μαι μαμά σου. Είμαι όμως η θεία σου και είσαι από τα πιο μικρούλικα ανθρωπάκια που 'χω κρατήσει στα χέρια μου. Φάνηκε να βολεύεσαι στην αγκαλιά μου γιατί... ησύχασες εύκολα. Ο μπαμπάς σου μου ευχήθηκε γρήγορα να σου κάνω ξαδερφάκι. Η μαμά σου μου 'πε ότι θα σε μάθει να με φωνάζεις "θειά" κι εγώ τσαντίστηκα και την απείλησα: "Μην τολμήσεις να με πεις 'θεία' μπροστά στο παιδί!"... Στεφανάκο, θέλω να σε δω να μεγαλώνεις γρήγορα και αυτό το αδύναμο πατούσι να δυναμώνει και να κάνει τα πρώτα του βήματα. Ενίοτε και να... χώνει κλοτσιές, δε 'ν' κακό... Και, πού 'σαι, ό,τι δε θες να λες στη μάνα σου, εδώ είναι η... marilia.
Πόσο γρήγορα "χτυπάει" ο έρωτας, όταν αντικρίζεις τέτοια πλασματάκια;

14 Comments:

Blogger George said...

και η απάντηση είναι πολύ γρήγορα. Και μετά απο χρόνια πολύ γρήγορα θα σε γυρνάει πίσω και θα καταλαβαίνεις........ πω πω πέρασαν τα χρόνια!!!!
Καλή σου μέρα Στέφανε :) καλή σου μέρα Μαριλίτσα ...

10/3/10 07:47  
Blogger b|a|s|n\i/a said...

να τον χαίρεστε τον στεφανάκο!
πάντα γερός δυνατός χαμογελαστός με κάθε ομορφιά στις διαδρομές τους όλες!
καλημέρα σου θεία! :))

10/3/10 08:06  
Blogger Ασκαρδαμυκτί said...

Απ' αυτή την ποδάρα μπορώ να φανταστώ πως ο μικρούλης μπορεί να γίνει μεγάλος μπαλαδόρος!
Ο νέος Δεληκάρης!
Θα ξεκινήσει την καριέρα του στο Εργοτελάκι και γύρω στα 23 θα έρθει στον Περαία και στον Θρύλο να σηκώσουμε πολλές κούπες!

10/3/10 08:56  
Blogger Ταχυδρόμος! said...

Να σασ ζήσει! Να το χαίρεστε το πλασματάκι!

10/3/10 12:42  
Blogger marilia said...

Γιώργο, άστα! Αυτός ο κύριος Χρόνος πολύ μας ζορίζει. Ρώτα και τον κύριο Ευρωπαίο...

basnia με γραμμούλες (;Ρ), ευχαριστούμε πολύ! Αλλά έτσι και με ξαναπείς θεία... μαύρο σνούπι που σε έφαγε!!! Πλάκα πλάκα είναι το έκτο (6ο) μου ανίψι! Πού πάω; Τι κάνω; Πού βαδίζω; Τι σκοπεύω; Εγώ πότε θα γίνω μάνα; :):):):):)

Ασκαρούλη, μου 'ρχεται η εικόνα του μωρού και θυμάμαι το βάρος του στα χέρια μου -σαν πουπουλάκι- διαβάζω και το "μπαλαδόρο" και ψοφάω στο γέλιο!!! Αααααχαχαχαχαχαχαχαχαχα! Ψάχναμε το ποδαράκι του μέσα στο φορμάκι και τα χεράκια του ήταν σαν πατουσάκι κοτόπουλου! χαχαχαχαχαχα!

Ταχυδρόμε, σ' ευχαριστούμε πολύ! Νόμιζα πως ήμουν ερωτευμένη μόνο με τη μεγάλη μου ανιψιά -2,5 χρονών- αλλά και μ' αυτόν τώρα... έπαθα! :):):):)

10/3/10 13:56  
Blogger νατασσάκι said...

Ωωωχχ!
Αν "ερωτεύεσαι" ανίψια,
όταν γίνεις μάνα, δε σε βλέπω καλά, αυτό σου λέω μόνο!
(μιλάει η πείρα :P)
:))))))


Να σας ζήσει, να είναι γερός και δυνατός. Και τυχερός στη ζωή του

(αν ξαναβάλεις πατουσάκια, θα τον ερωτευτώ κι εγώ, κανόνισε!)

καλή αναθροφή ;)
Φιλιά!

10/3/10 16:05  
Blogger mahler76 said...

άχου τι γλυκούλης να τον χαίρεστε να σας ζήσει μεγάλος δυνατός και ευτυχισμένος.

10/3/10 21:26  
Blogger Andria said...

Καλότυχο να είναι το μωρουδίνι! Γερό και ευτυχισμένο!!! Και εύχομαι να γεμίσει και η δική σου αγκαλίτσα όποτε το θελήσεις.
Φιλιά!

10/3/10 22:19  
Blogger marilia said...

Νατασσάκι, ας γίνω μάνα και ας χαζέψω τελείως!!!! :):):)

mahler, είναι ένας κούκλος!

Άντρια, για την ώρα θα παίζω με τα ανίψια μου! Πού να δεις τη μεγάλη (2,5 χρ.) να με βάζει να της τραγουδάω και να της διαβάζω! Λιώνω, λέμεεεεεεεεεεε!!!

10/3/10 22:52  
Blogger Demi said...

Να σας ζήσει ο μπεμπουλινος!!!!!
και μην ξεχάσεις ...φιλάκια στα όμορφα του πατουσάκια!

11/3/10 02:31  
Blogger astropeleki said...

Να σας ζήσει Μαριλία μου!!! Γερό και δυνατό να είναι!!!

11/3/10 23:21  
OpenID hartaetoi said...

Να είναι υγιές, και πάντα ευτυχισμένο στη ζωή του!!!Φιλιά και από μας!!!¨ομως δεν κατάλαβα γιατί να μη σε λέει θεία;;Είσαι νέα και περήφανη θεία και σαν θεία έχεις να του δώσεις πολλά και χρήσιμα πράγματα στη ζωή του!!!Μη μασάς μωρέ με τους τίτλους!¨οπως και το παιδί σου μεθαύριο θα σε πεί μαμά, έτσι και το ανηψάκι σου θα σε πει θεία!Και συγγνώμη αν το παράκανα.. αλλά εμένα μου αρέσουν οι θείες μου και χαίρομαι που τις φωνάζω έτσι!!!Φιλάκια πολλά στα πατουσάκια!!!

13/3/10 23:40  
Blogger marilia said...

Demi, ευχαριστούμε! Να 'σαι καλά! :)

Αστροπελέκι, και στα δικά σου! :Ρ Καλέ, σαν γατάκι είναι!

Χαρταετοί, πάλι σήμερα μαζί του ήμουν! Και με τα άλλα δύο ανιψάκια μου. Αλλά "θεία" δε θέλω να με λέει. Εξάλλου δεν είναι πρώτο μου ανιψάκι, είναι δεύτερο, από ξαδέρφη. Ούτε εγώ λέω τους δεύτερους θείους μου "θείους". Έχουν όνομα οι άνθρωποι! Μόνο μία λέω "θειά" για να την ακούω να μου λέει "θειάφι!" χιχιχιχιχιχιιχι!

14/3/10 17:11  
OpenID hartaetoi said...

Χαχαχαχαχαχαχαχα!!!!Πάσο, πάσο Μαριλία μου, να δώσεις στο μωρουδέλι πολλά φιλάκια από τους χαρταετούς, να του πεις!!!

14/3/10 21:42  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home