webzobbie's attack

Της πέτρας της υπομονή βάλε στο νου θεμέλιο κι ό,τι θα πεις με το θυμό, πες το, καλλιά, με γέλιο!

25.1.07

Δράστης!

Μέρες ζουλάω το μυαλουδάκι μου επιμένοντας να το βάλω να σκεφτεί και να γράψει κάτι. Εκείνο αρνείται πεισματικά. Σαν μωρό παιδί κάνει. "Δε θέλω, σου λέω! Σταμάτα να με πιέζεις να κάνω δουλειά! ΔΕ ΘΕΕΕΕΕΛΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!" Είδα κι απόειδα και το άφησα στην ησυχία του. Το βασάνιζε εκείνος ο βήχας, οι μέρες που έλειπε με αναρρωτική από τη δουλειά, οι μέρες που ήταν στη δουλειά αλλά αδυνατούσε να αντεπεξέλθει... Σκεφτόταν και εκείνες τις φάλτσες νότες που σφήνωναν στο λαιμό και στενοχωριόταν, το κακόμοιρο. Τελικά σήμερα μου είπε ότι ήθελε να μου κάνει τη χάρη και να γράψει κάτι. Δηλαδή, τα χέρια μου του το ζήτησαν. Δεν ξέρω αν και πώς τελικά το έπεισαν, αλλά το θέμα είναι ότι το χατίρι των χεριών μου πέρασε και ο γλυκός ήχος του πληκτρολογίου επιτέλους ακούγεται! Μουσική υπόκρουση ο "Στυλίτης" για τον οποίο φρόντισε ο Νικόλας (ευχαριστώ, καλέ μου!). Αφορμή για τις γραμμούλες που γεννιούνται στην οθόνη μου...



το ακρωτήριο Δράστης όπως φαίνεται από το παράθυρο της τάξης μου!!!

Όταν ο χρόνος με πιέζει, όταν οι απαντήσεις σε, θεωρητικά εύκολες, ερωτήσεις δεν είναι οι αναμενόμενες, όταν τα βλέμματα που έχω απέναντί μου με προκαλούν να πω για πολλοστή φορά τα ίδια πράγματα, όταν η τάση να κάνω... χαρτοπόλεμο το πτυχίο μου αρχίζει να καταλαμβάνει απειλητικές διαστάσεις στο μυαλό μου, τότε μια ματιά στη θέα αυτή είναι αρκετή για να αποδράσω από τη δύσκολη θέση.

Άλλοτε πάλι, εκεί προς το τέλος της μέρας, όταν όλοι έχουμε πια κουραστεί και το μόνο που αναζητάμε είναι να βρούμε τρόπο για να βγούμε από τα στενά όρια της τάξης μας και να νιώσουμε πιο ελεύθεροι, σκαρώνουμε ιστορίες με τα σχήματα των σύννεφων στον ουρανό. Άλλες φορές πιανόμαστε από τα χρώματα της θάλασσας ή από την καθαρότητα του ορίζοντα για να κάνουμε μάθημα. Κι είναι απίστευτο το πόσο διαφορετικό μπορεί να γίνει το ίδιο τοπίο από τη μια μέρα στην άλλη, ακόμα κι από τη μια ώρα στην άλλη! Άλλοτε ηλιόλουστο και χαμογελαστό κι άλλοτε θλιμμένο και γκρίζο, όπως σήμερα. Άλλοτε θαμπό, θυμωμένο, συνοφρυωμένο λες κι άλλοτε παιχνιδιάρικο με ροζ-μοβ κορδέλες ο ουρανός και μπλε-πράσινο φόρεμα η θάλασσα. Πάντα όμως εκεί, πρόθυμο να με βοηθήσει να αποδράσω απ' τα άγχη μου.

Δεν ξέρω πού θα 'μαι του χρόνου. Τη θέα όμως αυτή, θα την πάρω μαζί μου.

22 Comments:

Blogger Ασκαρδαμυκτί said...

Έχετε τέτοια θέα και πάλι παραπονιέστε; Κρίμα...

Τώρα που είπες για σχολεία θυμήθηκα όταν ήμουν μικρός, στη β δημοτικού και η δασκάλα με ρώτησε κάτι που δεν ήξερα να απαντήσω
- Προσπάθησε, μου λέει εκείνη, είναι εύκολη η ερώτηση...
- Καλέ κυρία, η ερώτηση εύκολη είναι, η απάντηση είναι δύσκολη!
(από τότε ήμουν... ασκαρδαμυκτής!)

25/1/07 09:41  
Blogger marilia said...

χιχιχιχι! Την έρμη, τι θα τράβηξε με σένα που 'μπλεξε!!! :):):):) Άμα θέλετε, πάντως, μπορώ να βγάλω ένα ποστάκι με μαργαριτάρια που έχω ακούσει!!!! :):):):):):)

Καλημέρα!

25/1/07 10:25  
Blogger Παιδίσκη ερωμένη said...

Ζηλεύω...!!
Μακάρι να είχαμε και εμείς τέτοια θέα..!

Τώρα που λέμε ιστορίες απο το σχολείο..
Μου θυμίσατε και έγραψα μια ιστορία..
Σας παραπέμπω σε ένα κρυφό blog που έχουμε με τις κολλητές μου..

Χεχεχ.. μάκια και καλημέρα..

25/1/07 11:48  
Blogger marilia said...

Ναι, μπορεί να είναι στο τέρμα Θεού, μπορεί μετά να μην έχει άλλο Ελλάδα, αλλά από θέα... Θεά!!! :):):) Σήμερα βέβαια η Αλβανία είχε... εξαφανιστεί λόγω υγρασίας...

25/1/07 13:57  
Blogger shades in the dark said...

Πέμπτη δημοτικού και η δασκάλα ρωτά το χειρότερο μαθητή.. ρε Κουσουλίνη για πες μου μια δασυνομένη λέξη.. περίπτερο κυρία.. τέζα όλη η τάξη.

25/1/07 17:16  
Blogger marilia said...

Εγώ ρωτώ πέρσι ένα πρωτάκι:
-κ και ο;
-κο, μου απαντάει.
-τ και α;
-τα, μου απαντάει και χαίρομαι...
-Όλο μαζί;;;
-...τραπεζάκι!!!!

Χαρτοπόλεμος το πτυχίο μου!!!

25/1/07 17:59  
Blogger sevarose said...

..Ωραία ηθέααααααααααααααααα ..πωπω τυχερή ..καισυ καιτα παιδιά ..

,,,,,,παιδιά ,,πως λέγεται η κοπέλα που είναι μεσα στα αεροπλάνα ρωτάω
..πιλότα κυρία ..πετάγεται ενας μικρός ..
..οχι ρε αυτη μας φερνει καφε και πορτοκαλαδα ....
,,,,,η καφετζού ειναι ..χεχεχεχε

25/1/07 18:35  
Blogger ioannisxen said...

Μαριλία τι όμορφη εικόνα!!!

26/1/07 01:22  
Blogger marilia said...

Βλέπετε τι απολαμβάνω καθημερινά; Και γκρίνιαζα, η κακούργα, όταν με έστειλαν πρώτη χρονιά εδώ! τςτςτς!

26/1/07 01:59  
Blogger Markos said...

Πάντως υπάρχει και κατά πολύ ομορφότερη εικόνα που την είναι μπροστά σου καθημερινά κάθε στιγμή ...

26/1/07 02:10  
Anonymous elias said...

Επιτέλους, μαθαίνουνε τώρα όλοι το Δράστη...για πολλά!!! (τον θυμάμαι που τον δημοσίευσες και κάπου αλλού)
Απόλαυσέ τον ...κακούργα! ;-)))
...
Φιλιά, βρε !

26/1/07 02:12  
Blogger marilia said...

Μάρκο έχεις δίκιο! Μόνο που κάποιες φορές, αδυνατώ να το συνειδητοποιήσω... ;)

elias έχω ακόμα 5-6 μήνες να τον απολαμβάνω το Δράστη! Μετά... να δούμε πού θα με πάνε. :(:(:(:(:(:(

Νάνι τώρα, ναι; Καληνύχτα!

26/1/07 02:47  
Blogger MaYaMaYa said...

mariklia μου, κολλησα με τηη εικονα και δεν προλαβαινω να διαβάσω το κείμενο τώρα! περασα να σου ευχηθώ καλή επιτυχια για το σκ, βρε ειναι δυνατόν να αφήσουν μια τόση γλυκια δασκάλα εκτός? μην τρελαθουμε!

φιλακια και θα σκίσουμε!

26/1/07 13:07  
Blogger marilia said...

mayamaya να 'σαι καλά και καλή σου επιτυχία στον ασεπούλη! Εγώ... δεν έχω ούτε προοπτικές για να γράψω, ούτε και καίγομαι κιόλας... Του χρόνου, αν όλα πάνε καλά, διορίζομαι ούτως ή άλλως. Οπότε... βόλτα στα Γιάννενα θα κάνω! ;) Μόνο που δε θα την ευχαριστηθώ καθότι ακόμα χάλια η υγεία μου!

Σε φιλώ και ετοιμάζομαι για να φύγω! ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΓΛΥΚΟΥΛΑ!!!!

26/1/07 13:43  
Anonymous Odysseas said...

Τέτοιο Δράστη θέλουμε κι εμείς.Για να δούμε θάλασσα που είναι πολύ κοντά μας πρέπει να σκαρφαλώσουμε στην ταράτσα του σχολείου!

26/1/07 20:48  
Blogger Under Control said...

Μονο wow εχω να πω.
Εγω ειμαι σε μπουντρουμι και βλεπω μονο τα παπουτσια των περαστικων.
Περιμενουμε και μαργαριταρια.
Παρακαλω για το τραγουδι.

28/1/07 17:11  
Blogger theo said...

Πως τα πηγαμε καλή μου χθες??
Σκίσαμε?
Καλά αποτελέσματα,ελπίζω τότε οι εχθροί σου με τις πρωτιές σου να μείνουν στήλη άλατος..(ήθελα να βρω κάτι με το στηλίτης που είνια και γαμώ τα κομμάτια).Φιλιά!
A βγάλε το word verification!Μας βασανίζεις!

29/1/07 20:28  
Blogger marilia said...

Οδυσσέα μου, ο Δράστης είναι εδώ και σας περιμένει!!! :)

Νικόλα, το ίδιο ισχύει και για σένα! Η πρόσκληση ανοιχτή! :)

Θεόφιλε, δεν τα πήγα καλά, τα πήγα... μέτρια. Πρωτιές δε διεκδικώ, πόσο μάλλον για τους... εχθρούς μου. Γιατί νομίζεις ότι θα έχω εχθρούς, αλήθεια; Σου δημιούργησα τέτοια εικόνα, καλέ; Εκτός κι αν οι εχθροί μου είναι όσοι πληκτρολογούν το word verification! :) Όμως παρά να βασανίζομαι εγώ με διαφημιστικά Links και να τρέχω να διαγράφω άσχετα... προτιμώ να βασανίζω λιγάκι εκείνους που θέλουν να αφήσουν μια λεξούλα εδώ. :)

29/1/07 22:00  
Blogger Τάσος Ν. Καραμήτσος said...

Καλησπέρα, μόνο, γιατί πολλά λόγια δεν χρειάζονται

30/1/07 00:57  
Blogger ioeu said...

τα σέβη μου και...καλά αποτελέσματα!

30/1/07 16:17  
Blogger Jason said...

Ανεπανάληπτη θέα...
Δε θα σου πω πως είσαι τυχερή γιατί συνήθως είναι εκνευριστικό να σου λένε οι άσχετοι τι είσαι.
Αλλά είσαι τυχερή!!!

30/1/07 16:44  
Blogger marilia said...

Τάσο καλησπέρα και από μένα! Πολλές φορές τέτοια τοπία μας αφήνουν άφωνους... :)

ioeu ευχαριστώ πολύ, αν και δεν τα βλέπω καλά τα αποτελέσματα. Μετριοκακά έγραψα και γι' αυτό ευθύνεται η "σιγουριά" που προσδίδει η προϋπηρεσία μου. ;)

jason όλη η Κέρκυρα είναι όμορφη! Νιώθω, όντως, τυχερή που μπορώ να απολαμβάνω, δυο χρόνια τώρα, τέτοια θέα. ;)

30/1/07 21:01  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home