webzobbie's attack

Της πέτρας της υπομονή βάλε στο νου θεμέλιο κι ό,τι θα πεις με το θυμό, πες το, καλλιά, με γέλιο!

11.6.08

Παίζουμε στην τάξη...



Τελευταίες μέρες στο σχολείο και οι αντοχές όλων μας είναι στα όριά τους. Τα μαθήματα έχουν ουσιαστικά τελειώσει και πρέπει κάπως να δικαιολογούμε την παρουσία μας στις τάξεις. χιχι! Προχθές έδωσα μια κόλλα χαρτί στα παιδιά και είπα στο πρώτο να γράψει την πρώτη λέξη που θα του ερχόταν στο μυαλό. Δίπλωσα την κόλλα και ζήτησα από το επόμενο παιδί να κάνει το ίδιο. Εννιά παιδιά -τα υπόλοιπα συμμετέχουν σε θεατρικό και έκαναν πρόβα- εννιά λέξεις. Οι εξής: γάτα, δάσος, πίνακας, παιχνίδι, Μάνος, γάτα, λαγός, τσιτάχ, επιστήμη. Μ' αυτές τις λέξεις είπαμε να δημιουργήσουμε μια ιστορία. Ε, και σιγά μην έμενε η ζουρλή δασκάλα εκτός παιχνιδιού! χα! Ιδού, λοιπόν, το αποτέλεσμα...



Μέσα στο δάσος ξεκινήσαμε
παιχνίδι όμορφο κι απλό
κι είχα παρέα για να παίξω
το Μάνο, φίλο μου καλό.


Μια γάτα πίσω από το δέντρο
παρατηρούσε το τσιτάχ
κι έλεγε: "Πότε η επιστήμη
θα 'ρθεί να κάνει θαύματ' αχ!"


Ήθελε, βλέπετε, να μοιάσει
στο ζώο αυτό το δυνατό
που 'χε σε πίνακα κρεμάσει
μες στο μικρό καθιστικό.


Μια φίλη της, μεγάλη γάτα,
της μίλησε για το λαγό
που 'κανε με φυτά του δάσους
μαντζούνια για κάθε κακό.


Σ' αυτόν, λοιπόν, η καημένη
πήγε να βρει παρηγοριά
και τα μαντζούνια να ζητήσει
για να... μακρύνει η ουρά!


Και ο λαγός με τη σειρά του
τη μελετά προσεχτικά
και λέει με πολλή σοφία:
"Δεν είναι πράγματα αυτά!


Αν σ' έκαν' ο Θεούλης γάτα
ναζιάρικο αιλουροειδές
μικρό, γλυκό, χαριτωμένο
γιατί γυρεύεις αλλαγές;


Λυπάμαι που θα σου γκρεμίσω
το όνειρο για... την ουρά
κι όσο κι αν κλαις δε θα λυγίσω
από τα αναφιλητά!"


Εγώ κι ο φίλος μου ο Μάνος
μείναμ' εκεί εκστατικοί
παρατηρώντας μ' αγωνία
τι έμελλ' άλλο να συμβεί.


Μα τίποτα κακό να γίνει
δεν ήταν, φαίνεται, γραφτό
και μια φωνή απ' την κουζίνα
μ' έβγαλ' απ' τ' αδιέξοδο.


"Παιδιά, ξυπνήστε! Έξ' η ώρα!
Και έφτιαξα κέικ ζεστό!
Ξυπνήστε, πλύντε τα ματάκια
και θα σας βάλω και χυμό!"


Πάει το δάσος το ωραίο
με τα πολλά αιλουροειδή
μα κι ο λαγός και τα μαντζούνια
όλα 'χαν εξαφανιστεί.


Άλλη φορά στα παραμύθια
θα είμαι πιο προσεχτική.
Δε θα διαβάζω ιστορίες
που έχουνε... τρελογραφτεί!


Έμπνευση, σίγουρα, δεν είχα
για παραμύθι... "δυνατό"
και μ' αφορμή εννέα λέξεις
έγραψα κάτι σαν κι αυτό...


Τρελή δασκάλα θα με λέτε
τον... τίτλο δέχομαι, σαφώς
μα από 'μένα η... "σοβαρότης"
να 'ν' ...εφιάλτης μακρινός.


Και σ' όποιον, ίσως, δεν αρέσει
η τρέλ' αυτή που κουβαλώ
στο blog μου ας μην ξαναμπαίνει
το κέφι να μην του χαλώ.


Εγώ "μικρό" θα παραμείνω
και -γιατί όχι;- και... "ζουρλό"
κι εύχομαι πάντα μες στην τάξη
έτσι απλά να λειτουργώ.

Φιλιά πολλά σε όλους σας



*Ένα πρόβλημα με τον υπολογιστή μου με κρατάει μακριά από την παρέα σας, αλλά έχω αφήσει άξιο συγκάτοικο στο μπλογκοφτωχικό μου. :)

23 Comments:

Blogger Βρασίδας ο Κάφρος said...

Πολλα φιλια δασκαλα Μαριλιτσα!
Ομορφη ιδέα, ειμαι σιγουρος οτι τα παιδια θα σε λατρεύουνε!

11/6/08 15:59  
Blogger Ασκαρδαμυκτί said...

Δασκαλίτσα, κι εγώ μαζί σου: στη σοβαρότητα λέμε ΟΧΙ! Και σ' όποιον αρέσουμε, για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε! έτσι;

Σούπερ η ... γατοπαρδιάδα σου αλλά να μωρέ ... χθες ανέβασα κι εγώ μια παλιόγατα και μας γκαντέμιασε η ρουφιάνα! Άσε που το "έξυνε" συνέχεια! χιχι

Το ποιητοπαραμυθάκι σου είχε και ηθικό δίδαγμα: δεν χρειάζεται να παλεόυμε ν' αλλάξουμε αυτά που μας χάρισε η φύση! Σωστός ο δικός σου;

11/6/08 17:36  
Blogger maika said...

έχω μια καταπληκτική ιδέα!
να πάρεις μετάθεση για Αθήνα και να έρθεις στη δική μας γειτονιά να σε έχει δασκάλα ο μικρός μου!!!
άντε,έλα!!!!
;0)))

11/6/08 21:36  
Blogger Ηλιας....Just me! said...

{ως φαινεται η κρητική η φλέβα ρ παιδί μου! Αμέσως να βγάλει ριμα! [ως το καταφένρετε ρε γμτ? Τι τάξη ήταν τα παιδάκια Μαριλού μου?

12/6/08 00:03  
Blogger Άννα said...

Μαριλία σε μια αντίστοιχη κατάσταση είμαστε και εμεις εδω...
Εγραψαν πάλι οι μαθητες σου, έγραψε και η δασκάλα!!!

12/6/08 00:18  
Blogger mortal said...

Αν κάψουνε τους σοβαρούς
φόβο εσύ δεν έχεις
κουδούνα δε χρειάζεσαι
ούτε και να προσέχεις!

ΥΓ. Τι του έκανες του Πάνου και χάλασε; Δε σου είπα να μην πηγαίνεις πολύ κοντά του; Αρσενικό είναι και ...έπαθε!

12/6/08 02:26  
Blogger marilia said...

Βρασίδα, φιλάκι τόοοοοοοσο και ένα σβουριχτό στην ανιψιά! ;)

Εσύ μαζί μου, ούτως ή άλλως! χιχιχιχιχιχι! Και από κοντά! :):):):):) γλυκφιλ

maika, είσαι πολύ γλυκούλα! :) Μμμματς! Αθήνα, ε; Χμμμ... Δε 'ν' κακή ιδέαααα... αλλά πολύ φοβάμαι πως κάποιος θα 'χει ήδη πρασινίσει από το άγχος του! χιχιχιχιχι! ;)

Μικρούλη, τα παιδάκια είναι στην Ε' τάξη, αλλά αυτό το... πράγμα το 'γραψε η δασκάλα τους. ;)

Άννα, καταλαβαίνω! 1+ σήμερα...

mortal, καιρό μου έλειπε
το πείραγμα που κάνεις
μα είμαι σίγουρη πολύ
πως θε να μας τρελάνεις

Για πρόσεχε τα λόγια σου
γιατί θα εκτεθούμε
και τίποτα "περίεργο"
αυτοί οι... "κακοί" θα πούνε

Μόρταλ, θα πρέπει να τους πεις
πως ξέρει ο εις τον άλλο
και πως το πείραγμα εδώ
το θέλω δίχως άλλο! ;)

φιλιάαααααααααααααααααα!

12/6/08 10:03  
Blogger Aντώνης said...

Όμορφα τα σχολιανά σου, κυρά δασκάλα... Καλό Καλοκαίρι σε σενα και τους ευφάνταστους μαθητές σου!

12/6/08 18:59  
Blogger spyros1000 said...

Το περασμένο Σάββατο 07 Ιουνίου 2008, βραδινή ώρα, γύρω στις 22:00, ένας ασυνείδητος οδηγός παρέσυρε, τραυμάτισε σοβαρότατα και εγκατέλειψε στο δρόμο την ξαδέλφη μου Κατερίνα Τσιγαρίδα, καθώς εκείνη διέσχιζε την διάβαση της στάσης Μετρό «Μεγάρου Μουσικής» επί της Βασιλίσσης Σοφίας, στο ρεύμα καθόδου με κατεύθυνση το «Hilton».
Παρακαλώ θερμά την προώθηση του μηνύματος προς πάσα δυνατή κατεύθυνση για τον εντοπισμού του οδηγού.
Αν οποιοσδήποτε γνωρίζει ο,τιδήποτε, παρακαλώ να επικοινωνήσει με την Δ/νση Τροχαίας Καισαριανής ή στα τηλέφωνα 6944 469 667 και 6949 076 887.

13/6/08 00:42  
Blogger karaflokotsifas said...

Αυτού το ποίημα,μάλιστα
μπορείς να το ποστάρεις
Με εννέα λέξεις ξεκινάς
σε στίχους τις μοστράρεις

Νόμιζα Μαριλιτσα μου
πως μονοί εγώ ξεφεύγω
Πίσω δεν πας όμως κι εσυ
και τρέλα εγώ γυρεύω

Βαρέθηκα τους...σοβαρούς
τους δήθεν,τους ξερόλες
Μου 'ρχεται Μαριλίτσα μου
να τους πετάξω φόλες

Στέλνω σου χαιρετίσματα
και στα παιδιά σου όλα
Και στο πι-σι περαστικά
γιατί χάνουμε ώρα

Βραδιές που μαζευόμαστε
ολοι οι βαρεμένοι
και φτιάχνουμε στιχοπλοκές
και φεύγουμε φτιαγμένοι
χικ!

καληνυχτα Μαριλίτσα
καληνυχτα Ακτινίδιο
καληνυχτα παιδιά

χαχχαχαα

τσίου!!!

13/6/08 02:03  
Blogger Meropi said...

Καλημέρα δασκαλίτσα μου,
σε πάω πολύ, γιατί γίνεσαι κι εσύ ένα χαρούμενο παιδί μαζί με τα παιδάκια σου.

14/6/08 10:14  
Blogger mortal said...

Τη Μαριλία γνώρισα, εδώ και πέντε έτη
Ποτέ μου δεν απόρησα, αν στα καλά της στέκει
Μυαλό ξυράφι, σίγουρα και χιούμορ διαθέτει
Γι' αυτό κι εγώ της εύχομαι πολλά να ζήσει έτη!

'Ο,τι κι αν πούνε οι "κακοί"
εμάς δε μας αγγίζει
γιατί η φιλία στο ντουνιά
πάνω απ' όλα αξίζει!

ΥΓ. Καλημέρα με φιλάκια και καλούς και ..."κακούς"!

14/6/08 10:45  
Blogger Άννα said...

Πέρασα να πω μια καλημέρα γιατί σήμερα φεύγω ταξιδάκι και θα μαι εκτος μπλογκόσπιτου για 11 μέρες..Να περνάς όμορφα!!!

14/6/08 11:00  
Blogger ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Εεεε..δεν παίζεστε κι' εσύ και ο καραφλοκότσυφάς ΜΑΣ.
Απίθανοι στιχοπλόκοι!!!!

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

14/6/08 17:24  
Blogger marilia said...

Πού είσαι, βρε Αντώνη; Χαθήκαμε, ας όψεται και ο Πανούλης που μου έκανε "νερά" και έκλεινε από μόνος του. αχ! Καλοκαίρι τώρα! Και σε λίγο και ΔΙΑΚΟΠΕΣ!!! Κερνάμε παγωτοφιλάκιααααααα!!! :):):)

spyros1000, δεν είχα υπολογιστή, επαναλαμβάνω, αλλά θα προωθήσω το μέιλ που έστειλες.

Εσύ, καραφλοκότσυφά μου
είσαι δικός μας, ασφαλώς!
Δίν' αφορμές εσύ στιχάκια
να φτιάχνουμ' όλοι διαρκώς!

Κάποτε μπήκα στο "τρυπάκι"
έμμετρα να μην ξαναγράψω
γιατί ντρεπόμουνα του είδους
τους ειδικούς να μην πειράξω.

Μα το ξεπέρασα και είπα
"θέλω να παίζω, να γελάμε!"
και έτσι έμμετρα στιχάκια
απ' την αρχή ξαναρχινάνε ;)

Μερόπη, σ' ευχαριστώ πολύ! Γι' αυτό ακριβώς για το οποίο "με πας" κατηγορήθηκα πολύ. Αλλά δεν αλλάζω. Τελικά είναι πιο δύσκολο να είσαι κάθε μέρα 6-12 χρονών, παρά να ακολουθείς το γνωστό κανόνα. Κι εγώ είμαι για τα δύσκολα... ;)

mortal, πες κι άλλα!
Μ' άρεσαν πολύ τα κομπλιμέντα
κι όταν θα έρθεις να σε δω
κερνώ φιλάκι μέντα! ;Ρ:Ρ:Ρ

Άννα, καλά να περάσεις! Ζηλεύω! Αλλά πρέπει να περιμένω, σαν καλή υπάλληλος, να απολυθώ για να με... περιλάβει ο ΟΑΕΔ. Οπότε... το ταξιδάκι αναβάλλεται.

Γλαρένια μας, πίσω δεν πας
στο πλέξιμο των στίχων
και θέση πρώτη εσύ κρατάς
μες στην καρδιά των φίλων

Γλυκοφιλάκιαααααααααααααααα!

14/6/08 17:58  
Blogger Ασκαρδαμυκτί said...

Αυτόν τον γατοπαρδαλούλη, κάπου τον ξέρω, μα πού τονε ξέρω;

15/6/08 16:33  
Blogger marilia said...

Είναι αυτός που μας κοιτούσε να φιλιόμαστε στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο... ;)

15/6/08 17:04  
Blogger Ηλιας....Just me! said...

Γι αυτό θα τους μείνεις αξέχαστη Μαριλού μου! Φιλάκια πολλά! Και όμορφα! Καλές διακοπές οσυ εύχομαι πλέον! (Τρεις μήνες γιούχου!) Να ομορφοπερνάς! (Πολύ μου άρεσε αυτό το κράτησα κι εγώ! :P)

15/6/08 17:06  
Blogger marilia said...

Ηλία μου, σαν παιδάκι κι εσύ, κάνει ένα σημαντικό λάθος: ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!!! Μέχρι 21/6 είμαστε στην Υπηρεσία -μετά απολύονται οι αναπληρωτές, καλή ώρα- και πιάνουμε δουλειά πάλι 1/9! Σύνολο δύο καλοκαιρινοί μήνες. Πολύ καλό ποσοστό, δε λέω! Αλλά για τους αναπληρωτές σημαίνει ότι... μένουν απλήρωτοι και ξαναβλέπουν ευρουδάκι στα χέρια τους το Νοέμβρη! Πίκρααααααα! :(

15/6/08 17:16  
Blogger spyros1000 said...

"Ρε μπλογκερς που ήσασταν σήμερα; Γιατί πήγα στο Σύνταγμα και δεν βρήκα και πολύ κόσμο... Μόνο 7-8 άτομα ήμασταν! Οι υπόλοιποι; Ναι το ξέρω ότι δεν υπήρχε οργάνωση αλλά και πάλι, ψαχτείτε λίγο... Πώς βρεθήκαμε εμείς οι λίγοι; Πού ήσουν ρε Πρέζα; Που ήσουν ρε πρεςς; Που ήσασταν ρε μπλουπερς; Που ήσασταν όλοι εσείς;;; Χαμένοι στο Σύνταγμα;;;
Θέλαμε και ξένα ΜΜΕ να καλύψουν το γεγονός... Μόνο ένας δημοσιογράφος απ' τον ΣΚΑΙ ήταν, αλλά κι αυτός για λίγο μιας και δεν βρήκε πολύ κόσμο... Θέλουμε να πάμε κόντρα και στη κυβέρνηση, τρομάρα μας... Τέλος πάντων... Το πάθημα, μάθημα, για το μέλλον... Γιατί έτσι ανοργάνωτοι, είμαστε βούτυρο στο ψωμί τους... Ας ελπίσουμε να διαψευσθώ. "
ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΠΥΡΟ ΒΛΑΧΟ...

http://humanotherapy.blogspot.com/



http://spyros1000.blogspot.com/

16/6/08 13:52  
Blogger karaflokotsifas said...

Μαριλίτσα μου ηρθααααααααα!!!

ολα καλα? ο πι-σης?
αντε να ξαναβρεθούμε

κοτσυφοφιλάκια

τσίου!!!

16/6/08 15:09  
Blogger Ασκαρδαμυκτί said...

Κοτσυφάκο, το πισάκι της Μαριλούς μας είναι ακόμη αρωστάκι!
Αλλά σήμερα θα το πάμε στον γιατρό...

17/6/08 09:15  
Blogger ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Βρε Μαριλίτσα, τέτοια μου κάνετε και ....τί να σου πω τώρα...συγκινήθηκα....

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

19/6/08 21:37  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home