webzobbie's attack

Της πέτρας της υπομονή βάλε στο νου θεμέλιο κι ό,τι θα πεις με το θυμό, πες το, καλλιά, με γέλιο!

29.3.07

Φτιάχνουμε λίμερικ;

Ένα κρύο βράδυ του Φεβρουαρίου ο Σωτήρης μού ζήτησε να τον βοηθήσω σε ένα φύλλο εργασίας για τα παιδιά του. Ήθελε να διδάξει διεπιστημονικά τα μοτίβα.
-Τι σου 'ρχεται στο μυαλό όταν ακούς ΜΟΤΙΒΑ και ΡΟΝΤΑΡΙ; με ρώτησε γνωρίζοντας καλά ότι η τελευταία λέξη ήταν το κλειδί της υπόθεσης. Μόνο έτσι θα με έπειθε νυχτιάτικα να του φτιάξω φύλλο εργασίας! :):)
-Ένα πράγμα μόνο μπορώ να σκεφτώ: Λίμερικ!
-Πολύ ωραία! Φτιάξε ένα φύλλο εργασίας εσύ κι εγώ θα αναλάβω τα δύσκολα.
-Μα, δεν έχω φτιάξει ποτέ πριν φύλλο εργασίας!!!
-Έλα, φτιάξε ένα, σε παρακαλώ, έχω πολλή δουλειά και θα με βοηθήσεις απίστευτα.

Τι να 'κανα; Ένα... κουλουράκι το έχουμε. Είπα ένα "Ο Θεός να βάλει το χέρι του", που αργότερα αποτέλεσε και... τίτλο του εγγράφου και ξεκίνησα. Οι οδηγίες απευθύνονταν σε παιδιά Δ' τάξης και ήταν οι εξής:


Θέλετε να γράψουμε ποιήματα; Ελάτε, είναι απλό! Δε χρειάζονται πολλές γνώσεις, ούτε θα βραβευτούμε γι’ αυτά. Μόνο να διασκεδάσουμε με ένα λεκτικό μοτίβο. Ελάτε να φτιάξουμε λίμερικ, δηλαδή μικρά ποιηματάκια με ή χωρίς νόημα.

Τι πρέπει να γνωρίζουμε για το λίμερικ.

Συνήθως αποτελείται από πέντε στίχους. Ομοιοκαταληκτούν ο πρώτος, ο δεύτερος και ο πέμπτος στίχος μεταξύ τους και ο τρίτος με τον τέταρτο.

Ο πρώτος στίχος μάς λέει ποιος είναι ο πρωταγωνιστής της ποιητικής μας ιστορίας, δηλαδή στον πρώτο στίχο δηλώνεται το Υποκείμενο (Ποιος;).

Ο δεύτερος στίχος μάς πληροφορεί για την ιδιότητα του πρωταγωνιστή, δηλαδή αποτελεί το Κατηγόρημα.

Ο τρίτος και τέταρτος στίχος μάς λέει τι έκανε ο πρωταγωνιστής ή τι είπε ο κόσμος γι’ αυτή του την πράξη. Λύνεται, με άλλα λόγια, το κατηγόρημα του δεύτερου στίχου.

Ο πέμπτος στίχος είναι αφιερωμένος στο τελικό επίθετο που χαρακτηρίζει τον πρωταγωνιστή.

Δύο παραδείγματα λίμερικ:

Ποιος; Ένα παιδί από την Παλλήνη

Ιδιότητα; τρελαινόταν να παίζει με πλαστελίνη

Τι έκανε; παντού, όπου κι αν πήγαινε

Τι έκανε; για πλαστελίνη μίλαγε

Επίθετο; το ταλαντούχο παιδί απ’ την Παλλήνη


Ποιος; Ζούσε ένας ποντικός στο μεγάλο πύργο

Ιδιότητα; δυο παπούτσια φόραγε κι ένα σκούφο τρύπιο

Τι έκαναν οι άλλοι; οι γάτες τον κορόιδευαν κάθε που τον θωρούσαν

Τι έκαναν οι άλλοι; κουδούνια δυο του φόραγαν όταν τον συναντούσαν

Επίθετο; του καημένου ποντικού που θα ‘θελα για φίλο


Τι λέτε; Δοκιμάζετε κι εσείς; Προσπαθήστε να φτιάξετε λεκτικά μοτίβα (λίμερικ) με τα παρακάτω ζευγάρια λέξεων:

  • κάλτσα - πάστα
  • Πέρσες - Σπαρτιάτες
  • Περικλής - Αθήνα
  • Τώρα φτιάξτε ένα λίμερικ με όποιες λέξεις εσείς θέλετε!

-Πάρε και τις λύσεις, μην κολλήσουν και με βρίζεις μετά, είπα στο Σωτήρη.


Ήτανε κάποτε μια πάστα
Που αγαπούσε μία κάλτσα
Το ‘σκαγε απ’ το ψυγείο
Κι έτρεχε στο κομοδίνο
Αυτή η γλυκιά πάστα


Ήρθανε Πέρσες μυριάδες
Μ’ αντικρίσαν τους Σπαρτιάτες
Κι εκεί δα στις Θερμοπύλες
Μείνανε γυναίκες χήρες
Αδίστακτοι Πέρσες βασιλιάδες


Ο Περικλής εκπρόσωπος είν’ του Χρυσού αιώνα
Κι η Αθήνα κόσμημα έχει τον Παρθενώνα
Γνωστός στα πέρατα της γης
Ο ελληνικής καταγωγής
Πανέξυπνος ηγέτης, δοξάζεται ακόμα


Τα παιδιά μου αρχικά αρνήθηκαν να προσπαθήσουν, ώσπου προημερών, τους έδωσα φωτοτυπημένα τα λίμερικ που βρήκα στο blog του Γιάννη Ευθυμιάδη. Αυτό ήταν! Ξεκίνησαν να δημιουργούν και... το απολαμβάνουμε!!! :):):):):)

26 Comments:

Blogger kyriaz said...

Εξαιρετικό!!!
Άριστα 10!!!!

29/3/07 22:25  
Blogger marilia said...

Στο Ροντάρι, φαντάζομαι! Ε, kyriaz μου; :):)

29/3/07 22:42  
Blogger George said...

ήταν κάποτε μια βάρκα
που έκανε συχνά βαρκάδα
μέρα νύχτα σεργιανούσε
στα βαθειά νερά κυλούσε
η μικρή γλυκειά βαρκούλα

Τα κατάφερα ; ή πάλι τζίφος ;

30/3/07 10:52  
Blogger marilia said...

Εύγε, Γιώργο, παιδί μου!!! Προάγεσαι! Αλλά η τούρτα... τούρτα, έτσι; Μην ξεχνιόμαστε!!! ;):):):)

30/3/07 15:56  
Blogger sterzidi said...

ένα κορίτσι που το λέγαν Μαριλία
Ζούσε κοντά σε μια ωραία παραλία
κοχύλια πέτρες μάζευε
και τα παιδιά μάγευε
φτιάχνοντας ποητική τροχαλία

Κια από ποιον άλλο θα ζήταγα βοήθεια; εεεε; όπως θα έλεγε κι ο παπαγάλος στη Λιλιπούπολη, στη Χιονάτη;

30/3/07 21:50  
Blogger marilia said...

χιχιχιχιχιχι! Κουλουράκι μου!!! Μου 'ρθε στ' αφτιά η φωνή του παπαγάλου! χαχαχαχαχαχαχαχα!

30/3/07 22:05  
Blogger Τάσος Ν. Καραμήτσος said...

Κρίμα που δεν μπορώ να σχολιάσω και εγώ με ένα λίμερικ.
Ωραία δουλειά
Καλησπέρα

30/3/07 23:35  
Blogger marilia said...

Πολύ γλυκό αυτό το... πορτοκάλι! Με μια "Καλησπέρα" μοσχομύρισε ο τόπος! :)

30/3/07 23:46  
Blogger ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Καλώς σε βρίσκω. Παίζουμε;

Μια όμορφη δασκαλα
Που 'χε τα μαλλιά της σκάλα
Μ' έβαλε να ζωγραφίσω
Και τις λέξεις να κεντήσω
Η γλυκειά δασκάλα με τα μάτια τα μεγάλα!

;-) ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
(Παλιμπαιδισμό το λένε, μήπως να κοιταχτώ κυρά δασκάλα;)
Καλό σου βράδυ!

30/3/07 23:57  
Blogger marilia said...

Παιδί μου, καλωσόρισες! Πέρασε στο πρώτο θρανίο, παρακαλώ! ;):):):)

30/3/07 23:59  
Blogger ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

:-):-):-)
Ευχαριστώ κυρία!

31/3/07 00:20  
Blogger sevarose said...

Αχ αυτό το Μαριλιάκι
με το έξυπνο μυαλουδάκι
την λατρεύουν τα παιδακια
και της γραφουν ..λιμεράκια
στο γλυκό τους δασκαλάκι!!!

΄..έτσι κιέτσι ε;


Έξυπνα γλυκά παιδάκια
στα μικρά τους θρανιάκια
γράφουν και δημιουργούν
τη Μαριλία την ακουν
τα πανέξυπνα μικράκια!!

Ξεεεεεεεεεεέρω ...κουλούρι θα πάρω,,τουλάχιστον ναναι ....ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΟΚ;΄
ΤΑ ΦΙΛΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!!!

31/3/07 20:10  
Blogger marilia said...

Κουλούρι πασχαλινό αλλά με μια... λαμπαδίτσα μπροστά! :):) Σέβα, παιδί μου, στο πρώτο θρανίο μαζί με την Φύρδην-Μίγδην! :):)

Καλό Πάσχα!

31/3/07 20:22  
Blogger Ασκαρδαμυκτί said...

Δε φτιάχνουμε καμιά γαρδουμπίτσα... λέω γω!

1/4/07 12:02  
Blogger marilia said...

Μπλιαχ!

Ζορίσου να φτιάξεις κάνα λίμερικ! Έστω καμιά μαντινάδα! Άντε μπράβο!

1/4/07 14:56  
Blogger Ανδρομεδα said...

μια ευχή από την Πηγή
κρατούσε άστρα τ ουρανού κι άνθη από τη γη
κι έτρεχε πάνω σου να φτάσει
σαν βεγγαλικό να σκάσει
η χρυσή ευχή για σένα από την κακούργα Πηγή

δεν είμαι σε φόρμα, ούτε καν φοράω, ελπίζω να κατάλαβες πως η πρόθεση ήταν καλή

Σμακ!

1/4/07 15:54  
Blogger marilia said...

Ανδρομέδα μου, επειδή μαζευτήκατα πολλά ταλέντα, προτείνω να εγκαταλείψουμε τα θρανία και να καθίσουμε σε κύκλο! :):)

Ευχαριστώ για το ποιηματάκι! :)

Μμμμμμααααατς!

1/4/07 16:16  
Blogger ioeu said...

ένα κορίτσι που το λέγαν Μαριλία
στους μπλόγκερς μάθαινε αγάπη και φιλία
γιατί ήτανε δασκάλα
και ανέβαινε μια σκάλα
για να γράψει της καρδιάς της τα βιβλία…

πόσο λυπάμαι που δεν το είδα νωρίτερα… :(

τα φιλιά μου, συντέκνισσα :):):)

22/4/07 03:38  
Blogger marilia said...

Σύντεκνε!!! Σ' ευχαριστώ!!! :$:$:$:$:$

Ποτέ δεν είν' αργά, καλέ μου! :) Τώρα μ' άρεσε περισσότερο! ;)

Μμμμμμααααααααααααατς!

22/4/07 11:34  
Blogger panayiota said...

Ένας αράπης από την Κίνα
έπαιζε μπάλα μέσα στα πλοία
και όταν είχε τρικυμία
έκανε απόλυτη ησυχία
ο αράπης από την Κίνα

Το έκανα αστείο αλλά όχι καλό
Προσπάθησα όμως

5/12/08 20:40  
Blogger marilia said...

panayiota, καλωσόρισες! :) Πολύ όμορφο το λιμεράκι σου! :):)

6/12/08 09:33  
Blogger panayiota said...

Ευχαριστώ πάρα πολύ!!! Όμως δεν ειμαι ταλέντο όπως την Φυρδήν-Μιγδήν και την Σέβα

6/12/08 19:23  
Blogger josephino said...

Ένας αράπης από την Κίνα
έπαιζε μπάλα μέσα στα πλοία
και όταν είχε τρικυμία
έκανε απόλυτη ησυχία
ο αράπης από την Κίνα

10/1/11 15:22  
Blogger Ελένη Καρκάνη said...

Ευχαριστούμε για τις οδηγίες!
http://e-taksi.blogspot.gr/2012/12/blog-post_15.html

15/12/12 12:25  
Blogger marilia said...

Παρακαλούμε! :) Καλή συνέχεια!

15/12/12 15:50  
Anonymous Ανώνυμος said...

Well done!!!!! Good job!!!!!!

6/12/13 14:28  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home