webzobbie's attack

Της πέτρας της υπομονή βάλε στο νου θεμέλιο κι ό,τι θα πεις με το θυμό, πες το, καλλιά, με γέλιο!

25.8.09

Θεσσαλονίκη - Γιάννενα!

Ελπίζω χωρίς παπούτσια πάνινα, καθότι τα αντιπαθώ τα μάλλα! :) Αυτή θα είναι η διαδρομή για το μεγάλο e-αδέρφι μου, γιο του e-μπαμπούλη μου, από τον άλλο μήνα και για τέσσερα χρονάκια! ΦΟΙΤΗΤΗΣ πια! ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ και η "μικρή" ξαδέρφη, η οποία θα κάνει τη διαδρομή Άγιος Νικόλαος - Γιάννενα! Όσο για την άλλη "μικρή" ξαδέρφη, ε... αυτή δε θα κάνει τίποτα τραγικό. Από τη μια μεριά της πόλης στην άλλη! :) Και τα τρία φοιτητάκια στα Γιάννενα, την πόλη που με φιλοξένησε πέντε ολόκληρα χρόνια και την αγάπησα για μια ζωή!

Πάνε εννιά ολόκληρα χρόνια από τη μέρα που, καρφωμένη στην οθόνη της τηλεόρασης και με ένα πρόχειρο χαρτί κι ένα στυλό ανά χείρας, περίμενα να μάθω ΑΝ κατάφερα να μπω στο Πανεπιστήμιο και σε ποια πόλη. Όλη η οικογένεια στο σαλόνι. Και η μικρή μου αδερφή έδινε, με το "νέο εξεταστικό σύστημα" τότε, ευελπιστώντας να εισαχθεί στην πρώτη της επιλογή, τη Μουσικολογία Αθήνας. Προηγούνταν τα αποτελέσματα των Δεσμών. Το στυλό γύριζε νευρικά στα δάκτυλα. Με μεγάλη χαρά είδα τα Χρηματοοικονομικά Τμήματα να ξεμακραίνουν. Με μεγάλη ανακούφιση είδα και όλα τα Οικονομικά Τμήματα να χάνονται. Με αγωνία -μη μείνω πάλι εκτός Σχολών- και ανείπωτη χαρά είδα τη βαθμολογία μου να είναι υπέρ αρκετή για τη μεγάλη μου αγάπη, για τη Σχολή που λαχταρούσα να μπω, την οποία όμως είχα βάλει ως 21η επιλογή στο μηχανογραφικό μου. ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ!!!! Δάκρυα χαράς... Τι ευτυχία!!! Την ευτυχία μου σκιάζει η απογοήτευση της αδερφής μου. "Άι στην ευχή! Πουθενά δεν περνάω! Όλα τα μουσικά τμήματα είναι μεγαλύτερης βάσης...". Και πάνω που η μικρή απογοητευμένη και τσαντισμένη εγκαταλείπει το σαλόνι για να χωθεί στο δωμάτιό της, ενώ έχει κάνει τα δύο πρώτα βήματα για να φύγει, ακούγεται η πιο εύηχη ανακοίνωση που έγινε ποτέ από τηλεοράσεως... Ναι, το Τμήμα Μουσικών Σπουδών Πανεπιστημίου Αθηνών, η πρώτη επιλογή της μικρής, ήταν ανοιχτό και την περίμενε! Τρελά πανηγύρια στο σπίτι. Και μια λιποθυμία. Της μαμάς. Πάντα υπερβολική... :)

Από τότε έχουν περάσει εννιά χρόνια. Εκείνη τη μέρα δε θα την ξεχάσω ποτέ. Φαντάζομαι πως τη σημερινή μέρα θα τη θυμούνται και μετά από χρόνια τα σημερινά φοιτητάκια μου. :) Είμαι σίγουρη πως θα περάσουν μια όμορφη φοιτητική ζωή σε μια πόλη παραμυθένια! Δε με πιστεύετε; Δείτε και μόνοι σας! Τα Γιάννενά... μας είναι υπέροχα! Δώρο από μένα για καθένα από τα παιδιά μας... μια ομπρέλα! :) Και ένα κασκόλ! Και μια φωτογραφική μηχανή για τα πάμπολλα όμορφα που θα συναντήσουν! Τους εύχομαι ΚΑΛΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ και ΚΑΛΗ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΖΩΗ! Στους γονείς τους... καλή υπομονή! Και να ψάξουν να βρουν ένα οικονομικό πακέτο τηλεφωνίας και ίντερνετ. χιχιχι!


9 Comments:

Blogger mortal said...

Δεν εξηγείται αλλιώς: Κάτι ..."μεγάλο" σε έχει δέσει εσένα με τα Γιάννενα!
(χα!)

ΥΓ. Συγχαρητήρια στους νέους φοιτητές και ιδιαίτερα στο διάδοχο του Salnk

25/8/09 16:03  
Blogger marilia said...

mortal, ο διάδοχος του salnk μπήκε στο Τμήμα Πληροφορικής! ΧΑ! Και ο... πατερούλης, λέει, θα αναπαραστήσει τον πνιγμό της κυρα-Φροσύνης στη λίμνη. :Ρ
Όσο για μένα, ναι, κάτι πολύ μεγάλο με δένει με τα Γιάννενα: κοτζάμ Πανεπιστήμιο!!!

25/8/09 16:54  
Blogger George said...

τα περιγράφεις τόσο παραστατικά που έτσι μου έρχεται να ξαναδώσω για να νιώσω αυτήν την όμορφη αγωνία.
Μιλάς δε τόσο όμορφα για τα Γιάννενα που έτσι μου έρχεται να μετακομίσω εκεί. :)

25/8/09 17:42  
Blogger Ασκαρδαμυκτί said...

Όταν σου πρότεινα να πάμε Γιάννενα, μου τα παρουσίασες απαίσια: ψωφόκρυο, βροχές, υγρασία...
Αμάν πια με σας τις γυναίκες!

25/8/09 18:47  
Blogger Ταχυδρόμος! said...

Την πρώτη χρονιά που έδωσα πέρασα στα Γιάννενα. Αν είναι όπως τα λες, μεγάλη χαζομάρα που δεν πήγα.

25/8/09 22:03  
Blogger marilia said...

Γιώργο, είσαι των άκρων! Ποτέ τις ίδιες αγχωτικές καταστάσεις δύο φορές!!! :)

Ασκαρούλη, μου πρότεινες εσύ να πάμε στα Γιάννενα και αρνήθηκα;;; Για... ξαναπρότεινέ το! ;) χιχι!

Ταχυδρόμε, αν δε σου άρεσε η Σχολή, καλά έκανες και δεν πήγες. Όμως η πόλη αξίζει να την επισκεφτείς! Τι είναι για σένα που κάνεις το Θεσσαλονίκη - Παρίσι για... καφέ; :):) Ένα ΣΚ στα Γιάννενα, αξίζει τον κόπο!

Καληνυχτοφιλιά!

26/8/09 00:25  
Blogger diavatis said...

μα... δεν μπορώ να μην συμμετέχω στη συζήτησή σας, αφού μιλάτε για τα Ιωάννινα.

Ναι, μου αρέσει πολύ η πόλη που ζώ και πάντα όταν γυρνάω από ταξίδι, νιώθω πολύ όμορφα. Το βουνό απέναντι (Μιτσικέλι) άλλοτε γκρίζο και μουντό, άλλοτε κάτασπρο και άλλοτε με μια πινελιά πρασίνου. Η λίμνη μαγευτική. Ο γύρος του κάστρου επίσης. Ξεκινώντας να κατεβαίνεις, από την πλατεία που βρίσκεται απέναντι από τη Νομαρχία, την Αβέρωφ και φτάνοντας κάτω στο Μώλο δεν μπορείς παρά μόνο να θαυμάσεις την ήρεμη άλλοτε λίμνη να σε προσκαλεί να πιείς τον καφέ σου ή να καθήσεις και να ρεμβάσεις στην πλατεία Μαβίλη. Πολύς κόσμος κάνει βόλτα από τον Μώλο με κατεύθυνση στο παραλίμνιο, που έπειτα από αρκετές επεμβάσεις δίνει και αυτό το κάτι τις του στην ομορφιά της πόλης...
Για να μην μακρηγορώ όμως, δείτε την ιστοσελίδα που προτείνει ο snoupi!!!
σας χαιρετώ :)

31/8/09 08:29  
Blogger marilia said...

Διαβάτη, να περνάς συχνότερα! Μου 'λειψες! Φιλί στα Γιάννενά μου και καλό φθινόπωρο! :)

31/8/09 23:09  
Blogger αχτίδα said...

Εγώ να δεις τι αναμνήσεις έχω..έδωσα κρυφά εξετάσεις στη Σχολή Καλών Τεχνών , οι γονείς μου νόμιζαν οτι έδωσα Ιατρική ( κατάγομαι απο ..Ιατρική οικογένεια, το είχαν σίγουρο! Όταν πέρασα και τους το είπα ..τη νύχτα του Αγιου Βαρθολομαίου απο τα βιβλία τη ξέρεις; ..κάτι τέτοιο πέρασα! χι!..χι!..αλλά έκαν εκείνο που αγαπούσα και δεν μετάνοιωσα ούτε μια στιγμή.

1/9/09 21:59  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home